ذبحِ بیداری

به نام خدای حسین (ع)

ظُهرِ خونینِ عطش در دشتِ پُر کرب وُ بلا

عشق با خون جلوه گر شد بر فرازِ نیزه ها

آسمان تاریک وُ طوفان, رنگِ سرخ از خونِ  عشق

قُدسیان خون گریه می کردند بر خونِ خدا

عشق را با خون نوشتند تا که تعریفش کنند

قرن ها با نام او یعنی؛ “حسین” (علیه السلام ) ،عالی عَلا

جهلِ دیندارانِ مُرتد بر فرازِ نیزه ها

فاش می شد وقتِ قرآن خواندنِ او از قفا

بعدِ عاشورا ازآن هامون وُ آتش ،درد وُ رنج

گفت زینب ( سلام الله علیها )جُز به زیبایی ندید از کربلا

دیده را باید بشویی از غُبارِ جهل و خواب

تا ببینی شورِ عاشورایِ او را هر کجا

ذبحِ بیداری وُ حق شد روزِ عاشورا به تیغ

تا که بیدارت کند امروز از جهل وُ خطا

من مسلمانم به بینش های مکتب دارِ عشق

هرزمینی کربلا هر روز عاشورا به پا

# علی اکبر سرخه ای

#مهرزاد

تاسوعای ۱۴۴۴