قالب شعر: قصیده

کنون ای گرانمایه ی پاک‌زاد

روان را به دانش بباید گشاد

مشو در پی جهل نادان خوار

که سختی بر آرد ز جانت دمار

جهان رزمگاه پراز پند و بیم

خرد پهلوان است و جهل است جهیم

در این رزمگاه گر سلاح هست کتاب

برو راهت این جهان کن بخواب

کتاب است گنجی ز دانشوران

بمانده به یاد از کهن‌مهتران

چو آدینه گیرد قلم را به دست

بپوشد ز دانش مسیرهای پست

هر آنکس که با دفتر هم‌راز شد

در دانش و فر بر او باز شد

به هر برگ آن پند فرزانه‌ای

ز هر سطر آن گنج شاهانه‌ای

بخوان تا ببینی جهان دگر

ببینی تو آفاق ز آن پرگهر
بیا تا کتابها بگیریم به دست

شویم از می دانش آگاه و مست

که هر کس خرد را کند پیشوا

ز هر بند و رنجی بگردد رها

چو تنها شوی یار و هم غار توست

به تاریکی ره مه پیش روست

ز گفتار آدینه و پند دوست

طلب کن کتابی که همسنگ توست
شاعر: خداداد آدینه