بـــود انــدر مــصــر شـــاهــی نــامــدارمفلسـی بـر شـاه عاشـق گشـت زارچــون خــبــر آمـد ز عـشـقـش شـاه راخــوانـد حــالــی عــاشــق گــم راه راگفت …
| بـــود انــدر مــصــر شـــاهــی نــامــدار | مفلسـی بـر شـاه عاشـق گشـت زار |
| چــون خــبــر آمـد ز عـشـقـش شـاه را | خــوانـد حــالــی عــاشــق گــم راه را |
| گفت چـون عـاشـق شـدی بـر شـهریار | از دو کـار اکـنـون یـکـی کـن اخــتــیـار |
| یـا بـه تـرک شـهـر، وین کـشـور بـگـوی | یا نه، در عشـقم بـه تـرک سـر بـگوی |
| بــا تــو گــفــتــم کــار تــو یـک بــارگـی | ســر بــریــدن خــواهــی یــا آوارگــی |
| چــون نـبــود آن مـرد عـاشـق مـرد کـار | کــرد او را شــهــر رفــتـــن اخــتـــیــار |
| چـون بـرفـت آن مفلس بـی خـویشـتـن | شــاه گـفــتــا ســر بــبــریـدش ز تــن |
| حـاجـبـی گفـتـا که هسـت او بـی گناه | ازچــه ســربــریـدنـش فــرمــود شــاه |
| شــاه گـفـتــا زانـک او عــاشــق نـبــود | در طـریـق عـشــق مـن صـادق نـبــود |
| گـر چــنـان بــودی کـه بــودی مـرد کــار | ســربــریـدن کــردی ایـنـجــا اخــتــیـار |
| هـرک ســر بــر وی بــه از جــانـان بــود | عـــشـــق ورزیــدن بـــرو تـــاوان بـــود |
| گـر ز مـن او ســربــریـدن خــواســتــی | شـهـریـار از مـمـلـکـت بــرخــاسـتــی |
| بــر مـیـان بــسـتـی کـمـر در پــیـش او | خـــســرو عــالــم شــدی درویــش او |
| لـیـک چــون در عـشـق دعـوی دار بــود | ســربــریــدن ســازدش نــهــمــار زود |
| هــرکــه در هــجـــرم ســر ســر دارد او | مـــدعـــیـــســـت دامـــن تــــر دارد او |
| این بـدان گـفـتـم کـه تـا هـر بـی فـروغ | کــم زنــد در عــشــق مــا لــاف دروغ |
| *** | |
| دیگری گفتش که نفسم دشمن است | چـون روم ره زانـک هم ره رهـزنـسـت |
| نـفـس سـگ هرگـز نـشـد فـرمـان بـرم | مـن نـدانـم تــا ز دسـتــش جـان بــرم |
| آشـــنــا شـــد گــرگ در صـــحـــرا مــرا | و آشـنـا نـیسـت این سـگ رعـنـا مـرا |
| در عــجــایـب مــانـده ام زیـن بــی وفــا | تـــا چـــرا مـــی اوفـــتـــد در آشـــنــا |
| *** | |
| گفـت ای سـگ در جـوالت کرده خـوش | هم چـو خاکی پـای مالت کرده خوش |
| نـفـس تـو هـم احـول و هـم اعـورسـت | هم سگ و هم کاهل و هم کافرست |
| گــر کــســی بـــســتــایــدت امــا دروغ | از دروغــی نــفــس تــو گــیــرد فــروغ |
| نیسـت روی آن که این سـگ بـه شـود | کـز دروغـی ایـن چـنـیـن فـربــه شـود |
| بـــود در اول هــمــه بـــی حـــاصــلــی | کــودکــی و بـــی دلــی و غــافــلــی |
| بــود در اوســط هــمــه بــیــگــانــگــی | وز جـــوانــی شـــعــبـــه دیــوانــگــی |
| بـــود در آخـــر کــه پـــیــری بـــود کـــار | جـان خـرف درمـانـده تـن گـشـتـه نزار |
| بــا چـنـیـن عـمـری بـه جـهـل آراسـتـه | کی شـود این نفـس سـگ پـیراسـتـه |
| چــون ز اول تــا بــه آخــر غـافـلـیـسـت | حـاصـل مـا لـاجـرم بـی حـاصـلـیسـت |
| بـنـده دارد در جـهـان این سـگ بـسـی | بــنـدگـی ســگ کــنـد آخــر کــســی |
| بــا وجـود نـفـس بـودن نـاخـوش اسـت | زانک نفسـت دوزخـی پـر آتـش است |
| گـه بــه دوزخ در سـعـیـر شـهـوتــسـت | گــاه در وی زمــهــریــر نــخــوتــســت |
| دوزخ الحـق زان خوش است و دل پـذیر | کو دو مغـزسـت آتـش اسـت و زمهریر |
| صــد هـزاران دل بــمـرد از غــم هـمـی | ویـن ســگ کـافــر نـمـی مـیـرد دمـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
