در ده مــا بـــود بـــرنــایــی چـــو مــاهاوفـتــاد آن مـاه یـوسـف وش بــه چـاهدر زبـــر افــتـــاد خــاک او را بـــســیعــاقـبــت ز آنـجــا بــر آور…
| در ده مــا بـــود بـــرنــایــی چـــو مــاه | اوفـتــاد آن مـاه یـوسـف وش بــه چـاه |
| در زبـــر افــتـــاد خــاک او را بـــســی | عــاقـبــت ز آنـجــا بــر آوردش کـســی |
| خــاک بــر وی گـشـتــه بــود و روزگـار | بــــا دو دم آورده بـــودش کـــار و بــــار |
| آن نـکــو ســیـرت مــحــمــد نــام بــود | تـــا بـــدان عــالــم ازو یــک گــام بـــود |
| چون پـدر دیدش چنان، گفت ای پـسر | ای چـــراغ چـــشـــم وای جـــان پـــدر |
| ای مـحــمـد، بــا پــدر لـطــفـی بــکـن | یک سـخـن گو، گفـت آخـر کـو سـخـن |
| کـو مـحـمد، کـو پـسـر، کـو هیچ کـس | این بـگفت و جان بـداد، این بود و بـس |
| درنــگــر ای ســالــک صــاحــب نــظــر | تــــا مـــحـــمـــد کـــو و آدم، درنـــگـــر |
| آدم آخـــــــر کــــــو و ذریــــــات کــــــو | نـــام جــــزویـــات و کــــلـــیـــات کــــو |
| کـو زمـیـن، کـو کـوه و دریـا، کـو فـلـک | کــو پــری، کـو دیـو و مـردم ،کـو مـلـک |
| کـو کـنـون آن صـد هـزاران تــن زخـاک | کـو کـنـون آن صــد هـزاران جــان پــاک |
| کـو بــه وقـت جـان بــدادن پــیـچ پـیـچ | کو کسی، کو جان و تن، کو هیچ هیچ |
| هر دو عالم را و صد چندان که هست | گـر بـسـایـی و بــبـیـزی آنـک هـسـت |
| چــون ســرای پـــیــچ پــیــچ آیــد تــرا | بـــا ســـر غـــربـــال هـــیــچ آیــد تـــرا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
