خـونیی را کشـت شـاهی در عـقابدیـد آن صـوفـی مـگـر او را بــه خـوابدر بـهشت عدن خـندان می گذشتگـاه خـرم گـه خـرامـان می گـذشـتصـوفـیش گـفـتـا تـو خـونی…
| خـونیی را کشـت شـاهی در عـقاب | دیـد آن صـوفـی مـگـر او را بــه خـواب |
| در بـهشت عدن خـندان می گذشت | گـاه خـرم گـه خـرامـان می گـذشـت |
| صـوفـیش گـفـتـا تـو خـونی بـوده ای | دایــمــا در ســـرنــگــونــی بـــوده ای |
| از کــجــا ایـن مــنــزلــت آمــد پــدیـد | زانـچ تـو کـردی بــدیـن نـتـوان رسـیـد |
| گفت چـون خونم روان شد بـه رزمی | مـی گـذشـت آنجـا حـبـیب اعـجـمی |
| در نـهـان در زیـرچــشــم آن پــیـر راه | کـرد درمـن طــرفــت الـعــیـنـی نـگـاه |
| این همه تـشـریف و صد چـندین دگر | یـــافـــتـــم از عـــزت آن یــک نـــظـــر |
| هـرک چـشـم دولـتـی بــر وی فـتــاد | جانش در یک دم به صد سر پی فتاد |
| تــانـیـفــتــد بــر تــو مــردی را نــظــر | از وجــود خـویـش کـی یـابــی خــبــر |
| گـر تـو بـنشـینی بـه تـنهایی بـسـی | ره بــنـتــوانـی بــریـدن بــی کـســی |
| پـــیــر بـــایــد، راه را تـــنـــهـــا مـــرو | از ســـر عـــمـــیــا دریــن دریــا مـــرو |
| پــــیـــر مـــا لــــابــــد راه آمـــد تــــرا | در هــمـــه کـــاری پـــنــاه آمـــد تـــرا |
| چـون تـو هرگز راه نشـناسـی ز چـاه | بـی عـصـا کـش کـی تـوانـی بـرد راه |
| نه ترا چشمست و نه ره کوته است | پـــیــر در راهــت قـــلـــاوز ره اســـت |
| هـرک شـد درظـل صـاحــب دولـتــی | نــبــودش در راه هـرگــز خــجــلــتــی |
| هـرک او در دولـتـی پــیـوسـتـه شـد | خار در دستـش همه گل دستـه شد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
