تـاجـری مـالـی و ملـکـی چـند داشـتیک کـنیزک بـا لـبـی چـون قـند داشـتنــاگــهــش بــفــروخــت تــا آواره شــدبس پشیمان گشت و بس بیچاره شدرفـت پــیـش خ…
| تـاجـری مـالـی و ملـکـی چـند داشـت | یک کـنیزک بـا لـبـی چـون قـند داشـت |
| نــاگــهــش بــفــروخــت تــا آواره شــد | بس پشیمان گشت و بس بیچاره شد |
| رفـت پــیـش خـواجــه ای او بــی قـرار | مــی خـــریــدش بـــاز افــزون از هــزار |
| ز آرزوی او جـــگــر مــی ســوخــتـــش | خــواجــه او بـــاز مــی نــفــروخــتــش |
| مــرد مــی شـــد در مــیــان ره مـــدام | خـاک بــر سـر مـی فـشـانـدی بـردوام |
| زار می گفتی که این داغم بس است | وین چـنین داغی سزای آن کس است |
| کز حـماقت رفت، چـشـم عقل دوخـت | دلــبــر خــود را بــه دیـنـاری فــروخــت |
| روز بــــازاری چــــنــــیـــن آراســــتــــه | تـــو زیــان خــویــش را بـــرخــاســتـــه |
| هر نفس ز انفـاس عـمرت گوهریسـت | سـوی حـق هر ذره ای نـو رهبـریسـت |
| از قـدم تــا فـرق نـعـمـتــهـای اوســت | عرضه ده بـر خـویش نعمتـهای دوست |
| تـــا بـــدانــی کــز کــه دورافــتــاده ای | در جــدایـی بــس صــبــور افــتــاده ای |
| حــق تـــرا پـــرورده در صــد عــز و نــاز | تــو ز نـادانـی بــه غــیـری مــانـده بــاز |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
