شیخ خرقانی که عرش ایوانش بودروزگــاری شــوق بــادنـجــانـش بــودمـادرش از خـشـم شـیخ آورد شـورتــا بــدادش نـیـم بــادنـجــان بــه زورچون بـخورد آن نی…
| شیخ خرقانی که عرش ایوانش بود | روزگــاری شــوق بــادنـجــانـش بــود |
| مـادرش از خـشـم شـیخ آورد شـور | تــا بــدادش نـیـم بــادنـجــان بــه زور |
| چون بـخورد آن نیم بـادنجان که بـود | ســر ز فــرزنــدش جــدا کــردنــد زود |
| چـون درآمد شـب، سـر آن پـاک زاد | مـــدبــــری در آســـتـــان او نـــهـــاد |
| شـیخ گـفـتـا، نـه مـن آشـفـتـه کـار | گـفـتـه ام پــیـش شـمـا بــاری هـزار |
| کـین گـدا گـر هـیچ بـادنـجـان خـورد | تـا بـجـنـبـد ضـربــتـی بـر جـان خـورد |
| هر زمانم چـون بـسوزد جـان چـنین | نـیسـت بـا او کـار مـن آسـان چـنـین |
| هـرکـرا او در کـشـد در کـار خـویـش | دم نـیـارد زد دمـی بــی یـار خـویـش |
| سخـت کارست این که ما را اوفتـاد | بـــرتـــراز جـــنــگ و مــدارا اوفــتـــاد |
| هـیـچ دانـی را نـه دانــش نـه قــرار | بــا هـمـه دانـی بــیـفـتــادسـت کـار |
| هـر زمــانـی مـیـهـمـانـی در رســد | کــاروانــی امــتـــحـــانــی در رســـد |
| گرچـه صد غم هست بـر جـان عزیز | نـیـز مـی آیـد چــو خـواهـد بــود نـیـز |
| هـرکـه از کـتــم عـدم شــد آشـکـار | سر به سر را خون نخواهد ریخت زار |
| صــد هـزاران عـاشــق ســر تــیـز او | جــان کـنـنـد ایـثــار یـک خـون ریـز او |
| جــمـلـه جــانـهـا از آن آیـد بــه کــار | تـــا بـــریــزد خـــون جـــانــهــا زار زار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
