حادثه‌ی دوری

یا در آغوشِ پُر از مِهرِ تو جا می‌گیرم
یا که در حادثه‌ی دوری تو می‌میرم

دلِ چون تُنگِ بلورم مشِکَن کز همه سو
تور و قلاب گره داده به تو تقدیرم

در دلِ آینه‌ها گرچه زلال و صافند
لکّه افتاده از اندوه تو بر تصویرم

کوهم و در دلِ دریاچه‌ای از مِه پنهان
ساکت و سرد و پر از بغضم و بی‌تقصیرم

دلخورم از همه، از عالم و آدم اما
بیشتر از همه از دست خودم دلگیرم

که چرا با همه‌ی شوقِ رسیدن به تو باز
راه گم کرده و مبهوتم و در زنجیرم

تو بیا سوی من و شاهد پروازم باش
ورنه در حادثه‌ی دوریِ تو می‌میرم
#مریم_جلالوند