هـدهـد رهـبــر چـنـیـن گـفـت آن زمـانکانک عاشق شد نه اندیشد ز جـانچـون بــتــرک جـان بــگـویـد عـاشـقـیخـواه زاهد بـاش خـواهی فـاسـقیچــون دل تــو دشـ…
| هـدهـد رهـبــر چـنـیـن گـفـت آن زمـان | کانک عاشق شد نه اندیشد ز جـان |
| چـون بــتــرک جـان بــگـویـد عـاشـقـی | خـواه زاهد بـاش خـواهی فـاسـقی |
| چــون دل تــو دشـمـن جــان آمـدسـت | جـان بـرافشان ره بـه پـایان آمدست |
| ســد ره جــانـســت، جــان ایـثــار کــن | پــس بــرافــکــن دیـده و دیـدار کــن |
| گـــر تـــرا گـــویــنــد از ایــمـــان بـــرآی | ور خــطـاب آیـد تــرا کـز جــان بــرآی |
| تـو کـه بـاشـی ، این و آن را بـرفـشـان | تـرک ایمان گـیر و جـان را بـرفـشـان |
| مـنکـری گـوید کـه این بـس منکـرسـت | عشـق گو از کفر و ایمان بـرتـرسـت |
| عـشـق را بـا کـفـر و بـا ایمـان چـه کـار | عاشقان را لحظه ای با جان چه کار |
| عـاشـق آتــش بــر هـمـه خــرمـن زنـد | اره بــر فــرقــش نـهـنــد او تــن زنـد |
| درد و خـــون دل بـــبـــایــد عــشـــق را | قـصـه مـشـکـل بــبــایـد عـشــق را |
| ســاقــیــا خــون جـــگــر در جـــام کــن | گــــر نـــداری درد از مــــا وام کــــن |
| عــشــق را دردی بــبــایـد پــرده ســوز | گـاه جــان را پــرده در گـه پــرده دوز |
| ذره عـــشـــق از هـــمـــه آفـــاق بــــه | ذره درد از هـــمـــه عـــشـــاق بـــه |
| عــشــق مــغــز کــایــنــات آمــد مــدام | لـیک نبـود عـشـق بـی دردی تـمـام |
| قدسیان را عشق هست و درد نیست | درد را جــز آدمـی درخــورد نـیـسـت |
| هرکـه را در عـشـق مـحـکـم شـد قـدم | در گـذشـت از کـفـر و از اسـلام هم |
| عـشــق ســوی فـقـر در بــگـشــایـدت | فــقــر ســوی کــفــر ره بــنـمـایـدت |
| چـون تـرا ایـن کـفـر وین ایـمـان نـمـانـد | این تـن تـو گم شد و این جان نماند |
| بــعــد از آن مــردی شــوی ایـن کــار را | مــرد بــایــد ایـن چــنــیـن اســرار را |
| پــای درنـه هـمـچــو مـردان و مــتــرس | درگـذار از کـفــر و ایـمـان و مـتــرس |
| چـنـد تـرسـی، دسـت از طـفـلـی بـدار | بـازشـو چـون شـیرمـردان پـیش کـار |
| گــر تــرا صــد عــقــبــه نـاگــاه اوفــتــد | بــاک نـبــود چــون دریـن راه اوفـتــد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
