تو را خواهم

تو را خواهم که همره، همدل و همرازِ جانم باشی

چراغِ خلوتِ شب‌های خاموشِ زمانم باشی

تو را خواهم که چون مهتاب بر شب‌های من تابی

و چون خورشیدِ روشن، گرمیِ ایوانم باشی

تو را خواهم که در طوفانِ این دنیای بی‌سامان

پناهِ خستگی‌ها و سکونِ قلبِ من باشی

تو را خواهم که در مُلکِ دلم فرمانروا باشی

نگینِ تاجِ عشقم، زینتِ روح و روانم باشی

تو را خواهم برای خود، رها از هرچه جز عشق است

فروغِ دیدگانِ من، آرامِ دل، وردِ زبانم باشی

نه یک روز و نه یک فصل، که تا پایانِ این هستی

همه جان و همه جانان و یگانهٔ جهانم باشی

غزلی از: تیارا ظهرابی اصل