میبوسمت در جادههای خلوت پاییز
میبوسمت در کوچۀ از برگها لبریز
میبوسمت در پرتو شبهای مهتابی
میبوسمت در سایههای سبز شبآویز
میبوسمت در خلوت صبح اهورایی
از عطر بوسه میشود هرصبح رستاخیز
میبوسمت در هر چکامه هر غزل، آری
تا هر غزل گردد ز طعم بوسه شورانگیز
میبوسمت تا شاید از این بوسه بارانها
باران بباراند دوباره حضرت پاییز