گـم شـد از بـغـداد شـبـلـی چـندگـاهکـس بــســوی او کـجــا مـی بــرد راهبـاز جـستـندش بـه هر موضع بـسیدر مـخـنـث خـانـه ای دیـدش کـسـیدر مـــیــان آن گ…
| گـم شـد از بـغـداد شـبـلـی چـندگـاه | کـس بــســوی او کـجــا مـی بــرد راه |
| بـاز جـستـندش بـه هر موضع بـسی | در مـخـنـث خـانـه ای دیـدش کـسـی |
| در مـــیــان آن گـــروهـــی بـــی ادب | چشم تـر بـنشسته بـود و خشک لب |
| سـایـلـی گـفـت ای بــرنـگ راز جـوی | ایـن چـه جـای تــسـت آخـر بــازگـوی |
| گـفـت ایـن قـومـنـد چـون تــردامـنـی | در ره دنـــیــا نـــه مـــرد و نـــه زنـــی |
| مـن چــو ایـشـانـم، ولـی در راه دیـن | نـه زنـی در دین نـه مـردی چـنـد ازین |
| گـم شـدم در نـاجـوانـمـردی خـویـش | شـرم می دارم مـن از مـردی خـویش |
| هــرک جـــان خــویــش را آگــاه کــرد | ریــش خــود دســتـــارخــوان راه کــرد |
| هـمـچـو مـردان دل خـرد کـرد اخـتـیار | کــرد بـــر اســتـــادگــان عــزت نــثــار |
| گـر تـو بــیـش آیـی ز مـویـی در نـظـر | خـویـشـتـن را از بــتـی بــاشـی بــتـر |
| مـدح و ذمـت گـر تــفــاوت مـی کـنـد | بـتـگـری بـاشـی کـه او بـت مـی کـند |
| گـر تـو حـق رابـنـده، بـت گـر مـبــاش | ور تــــو مـــرد ایـــزدی، آزر مـــبــــاش |
| نیسـت ممکـن در میان خـاص و عـام | از مــقــام بـــنــدگــی بـــرتــر مــقــام |
| بندگی کن بیش از این دعوی مجوی | مرد حـق شـو، عـزت از عـزی مـجـوی |
| چـون تــرا صـد بــت بــود در زیـر دلـق | چون نمایی خویش را صوفی به خلق |
| ای مــخــنـث، جــامــه مــردان مــدار | خـویش را زین بـیش سـرگـردان مـدار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
