واسـطی می رفت سـرگردان شـدهوز تــحـیـر بــی سـرو سـامـان شـدهچـشـم بــرگـور جـهـودانـش اوفـتــادپـس نظـر زانـجـا بـپـیشـانش اوفـتـاداین جـهودان، گـفـت…
| واسـطی می رفت سـرگردان شـده | وز تــحـیـر بــی سـرو سـامـان شـده |
| چـشـم بــرگـور جـهـودانـش اوفـتــاد | پـس نظـر زانـجـا بـپـیشـانش اوفـتـاد |
| این جـهودان، گـفـت مـعـذورنـد نـیک | این بـنتـوان بـا کـسـی گـفـتـن ولیک |
| این سـخـن از وی کس قاضی شنید | خـشـمگـین او را بـر قـاضـی کـشـید |
| حـرف او چـون در خـور قـاضـی نـبـود | کــرد انـکــار و بــدیـن راضــی نــبــود |
| واسـطـی گفـتـش که این قوم تـبـاه | گـر نـه انـد از حــکـم تــو مـعــذور راه |
| لــیــک از حـــکــم خــدای آســمــان | جــمـلـه مـعـذوران راهـنـد ایـن زمـان |
| *** | |
| دیگـری گـفـتـش کـه تـا مـن زنده ام | عــشــق او را لــایـق و زیــبــنــده ام |
| از همـه بـبـریده ام بـنـشـسـتـه مـن | لاف عشقش می زنم پـیوسـتـه من |
| چـون همـه خـلـق جـهـان را دیده ام | در کـه پـیـونـدم کـه بـس بـبـریـده ام |
| کار من سودای عشق او بس است | وین چنین سودانه کار هرکس است |
| کـار آوردم بــه جــان در عــشــق یـار | گــویـیـا جــانــم نـمــی آیـد بــه کــار |
| وقـت آن آمد که خـط در جـان کشـم | جـام مـی بـر طـاعـت جـانان کـشـم |
| بـر جمالش چشم و جان روشن کنم | بــا وصــالـش دســت در گـردن کـنـم |
| *** | |
| گفت نتـوان شد بـه دعوی و بـه لاف | هم نشـین سـیمـرغ را بـر کـوه قـاف |
| لـاف عــشــق او مـزن در هـر نـفـس | کــو نـگـنـجــد در جــوال هـیـچ کــس |
| گــر نــســـیــم دولــتـــی آیــد فـــراز | پـــــرده انــــدازد ز روی کـــــار بـــــاز |
| پـس ترا خوش درکشد در راه خویش | فـرد بـنشـاند بـه خـلوت گـاه خـویش |
| گــر بــود ایـن جــایــگــه دعــوی تــرا | مـغــز آن مــعــنـی بــود دعــوی تــرا |
| دوســـــتـــــداری تـــــو آزاری بـــــود | دوســــتــــی او تــــرا کــــاری بــــود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
