پیوسته در هوای تو آزرده خاطرم
پیوسته در نبود تو پژمرده ظاهرم
چون طفل بیقرار که دنبال مادر است
در کوچهی خیال تو پیوسته عابرم
بی تو چنان غریبم و تنها که مدتی است
انگار در دیار خودم هم مسافرم
در مکتب حضور اگر چه تو غایبی
من در کلاس معرفت عشق حاضرم
ای شعر جاودانه تو را حفظ میکنم
از دست رفته باشد اگر هم مشاعرم
اسماعیل خوشنویس