رفــت شــیــخ بــصــره پــیــش رابــعــهگفت ای در عـشـق صـاحـب واقعهنـکــتــه کـز هـیـچ کـس نـشــنـیـده ایبـر کـسـی نه خـواندی نه دیده ایآن تـرا از خـ…
| رفــت شــیــخ بــصــره پــیــش رابــعــه | گفت ای در عـشـق صـاحـب واقعه |
| نـکــتــه کـز هـیـچ کـس نـشــنـیـده ای | بـر کـسـی نه خـواندی نه دیده ای |
| آن تـرا از خـویـشـتـن روشـن شـدسـت | آن بـگو کز شوق جان من شدست |
| رابــعــه گـفـتــش کـه ای شــیـخ زمـان | چـنـد پـاره رشـتـه بـودم ریـسـمـان |
| بــردم و بــفـروخــتــم خـوش شـد دلـم | دو درســت ســیـم آمـد حــاصــلـم |
| هر دو نگـرفـتـم بـه یک دسـت آن زمـان | این درین دسـتـم گـرفـتـم آن در آن |
| زانک ترسیدم که چون شد سیم جفت | راه زن گــردد فــرو نـتــوان گــرفــت |
| مــرد دنــیـا جــان و دل در خــون نــهــد | صــد هـزاران دام دیـگــر گـون نـهـد |
| تـــا بـــه دســت آرد جــوی زر از حــرام | چـون بـدسـت آرد بـمیرد والسـلـام |
| وارث او را بــــــــود آن زر حـــــــلـــــــال | او بـــمـــانـــد در غـــم و زور وبـــال |
| ای بــه زر ســیــمــرغ را بـــفــروخــتــه | دل ز عشق زر چـو شمع افروخـتـه |
| چــون دریـن ره مـی نـگـنـجــد مـوی در | نیسـت کـس را گـنج گنج و روی زر |
| گـر قـدم در ره نـهـی ای هـم چــو مـور | از ســر مـویـی بــگـیـرنـدت بــه زور |
| چـون سـر مـویی مـحـابـا روی نـیـسـت | هیچ کس را زهره این کوی نیست |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
