مـــرحـــبـــا ای هــدهــد هــادی شـــدهدر حــقــیــقــت پــیـک هــر وادی شــدهای بــه سـر حـد سـبــا سـیـر تـو خـوشبـا سـلـیمـان مـنـطـق الـطـیـر تـو…
| مـــرحـــبـــا ای هــدهــد هــادی شـــده | در حــقــیــقــت پــیـک هــر وادی شــده |
| ای بــه سـر حـد سـبــا سـیـر تـو خـوش | بـا سـلـیمـان مـنـطـق الـطـیـر تـو خـوش |
| صـــاحـــب ســـر ســـلـــیــمـــان آمــدی | از تــــفــــاخــــر تــــا جــــور زان آمــــدی |
| دیــــو را در بــــنــــد و زنــــدان بـــــاز دار | تـــا ســلــیــمــان را تــو بـــاشــی رازدار |
| دیــو را وقـــتـــی کــه در زنــدان کـــنــی | بــا ســلـیـمـان قــصــد شــادروان کـنـی |
| خـه خـه ای مـوسـیچـه موسـی صـفـت | خـــیــز مــوســـیــقــار زن در مــعــرفــت |
| گـردد از جـان مـرد مـوسـیـقـی شـنـاس | لـحــن مـوسـیـقـی خـلـقـت را سـپــاس |
| هــمــچــو مــوســی دیــده آتـــش ز دور | لــاجـــرم مــوســیــچــه بـــر کــوه طــور |
| هــم ز فــرعــون بـــهــیــمــی دور شـــو | هـم بــه مـیـقــات آی و مـرغ طــور شــو |
| پـس کـلـام بــی زفـان و بــی خـروشـان | فـهم کن بـی عـقـل بـشـنو نه بـه گوش |
| مـرحــبــا ای طــوطـی طـوبــی نـشــیـن | حــلـه درپــوشــیـده طــوقـی آتــشــیـن |
| طـــوق آتـــش از بـــرای دوزخـــیــســـت | حـلـه از بـهـر بـهـشـتـی و سـخـیـسـت |
| چـون خـلیل آن کـس که از نمرود رسـت | خـوش تــوانـد کـرد بــر آتــش نـشـسـت |
| ســر بــزن نــمــرود را هـمــچــون قــلــم | چــون خــلــیــل الــه در آتــش نــه قــدم |
| چــون شـدی از وحــشــت نـمـرود پــاک | حـله پـوش، از آتـشـین طوقت چـه بـاک |
| خــه خــه ای کـبــک خــرامـان در خــرام | خـوش خـوشـی از کوه عـرفـان در خـرام |
| قـــهـــقـــهـــه در شـــیـــوه ایـــن راه زن | حـــلــقـــه بـــر ســـنــدان دار الــلــه زن |
| کــوه خـــود در هــم گــداز از فـــاقــه ای | تـــا بـــرون آیــد ز کـــوهــت نـــاقـــه ای |
| چــون مــســلــم نــاقــه یــابـــی جــوان | جــوی شــیـر و انــگــبــیـن بــیـنـی روان |
| نــاقـــه مــی ران گـــر مــصـــالــح آیــدت | خــود بــه اســتــقــبـــال صــالــح آیــدت |
| مــرحــبــا ای تــنـگ بــاز تــنـگ چــشــم | چـنـد خـواهـی بــود تـنـد و تـیـز خـشـم |
| نــامـــه عـــشـــق ازل بـــر پـــای بـــنــد | تــا ابــد آن نــامــه را مــگــشــای بــنــد |
| عــــقـــل مـــادرزاد کـــن بــــا دل بــــدل | تـــا یـــکـــی بـــیـــنـــی ابـــد را تـــا ازل |
| چـــارچـــوب طــبـــع بـــشــکــن مــردوار | در درون غـــــار وحـــــدت کـــــن قـــــرار |
| چـــون بـــه غـــار انـــدر قـــرار آیـــد تـــرا | صــــدر عــــالــــم یـــار غــــار آیـــد تــــرا |
| خـــه خـــه ای دراج مــعـــراج الـــســـت | دیــده بـــر فــرق بـــلــی تـــاج الــســت |
| چـون السـت عشـق بـشنیدی بـه جـان | از بـــلــی نــفـــس بـــیــزاری ســـتـــان |
| چــون بــلـی نـفــس گــرداب بــلــاســت | کــی شــود کــار تــو در گــرداب راســت |
| نـفـس را همـچـون خـر عـیسـی بـسـوز | پـس چو عیسی جان شو و جان بـرفروز |
| خــر بــســوز و مــرغ جــان را کــار ســاز | تــا خــوشــت روح الــه آیــد پــیـش بــاز |
| مــرحــبــا ای عــنـدلــیـب بــاغ عــشــق | ناله کن خوش خوش ز درد و داغ عشق |
| خــــــوش بـــــــنــــــال از درد دل داودوار | تــا کـنـنـدت هـر نـفـس صـد جــان نـثــار |
| حــلـق داودی بــه مـعــنـی بــرگــشــای | خــلـق را از لــحــن خــلـقــت رهـنـمـای |
| چــنــد پــیـونــدی زره بــر نـفــس شــوم | هـمـچــو داود آهـن خــود کـن چــو مـوم |
| گــر شــود ایـن آهـنــت چــون مــوم نـرم | تــو شــوی در عــشــق چــون داود گـرم |
| خــه خــه ای طــاوس بـــاغ هــشــت در | ســوخــتــی از زخــم مــار هـفــت ســر |
| صــحــبــت ایـن مــار در خــونـت فــکــنـد | وز بــهـشــت عــدن بــیـرونــت فــکــنــد |
| بـــرگــرفــتــت ســد ره و طــوبـــی ز راه | کــردت از ســد طــبــیــعــت دل ســیــاه |
| تـــا نـــگـــردانــی هــلـــاک ایــن مـــار را | کـی شـوی شـایـســتــه ایـن اســرار را |
| گـر خـلـاصـی بــاشـدت زیـن مـار زشـت | آدمــت بــا خــاص گــیــرد در بــهــشــت |
| مــرحـــبـــا ای خـــوش تـــذرو دوربـــیــن | چــشــمــه دل غــرق بــحــر نــور بــیــن |
| ای مـــیــان چـــاه ظـــلـــمـــت مـــانــده | مــبــتــلــای حــبــس مــحــنــت مــانـده |
| خــویـش را زیـن چــاه ظــلــمــانـی بــرآر | ســـر ز اوج عـــرش رحـــمـــانـــی بـــرآر |
| هـمـچـو یـوسـف بــگـذر از زنـدان و چــاه | تـــا شــوی در مــصــر عــزت پـــادشـــاه |
| گــر چــنـیـن مــلــکــی مــســلــم آیـدت | یـــوســــف صـــدیـــق هـــمـــدم آیـــدت |
| خـــه خـــه ای قــمــری دمــســاز آمــده | شـــاد رفـــتـــه تـــنـــگ دل بـــاز آمـــده |
| تــنـگ دل زانـی کـه در خــون مـانـده ای | در مـضـیـق حـبــس ذوالـنـون مـانـده ای |
| ای شـده ســرگـشــتــه مـاهـی نـفـس | چـنـد خـواهـی دیـد بـد خـواهـی نـفـس |
| ســر بــکــن ایــن مــاهــی بـــدخــواه را | تــــا تــــوانـــی ســــود فــــرق مــــاه را |
| گــر بــود از مــاهـی نـفــســت خــلــاص | مـونـس یـونـس شـوی در بــحــر خــاص |
| مـرحــبــا ای فـاخــتــه بــگـشـای لـحــن | تــا گـهـر بــر تـو فـشـانـد هـفـت صـحـن |
| چـــون بــــود طـــوق وفـــا در گـــردنـــت | زشــت بــاشــد بــی وفــایـی کــردنــت |
| از وجـــودت تـــا بـــود مـــوئی بــــجـــای | بــی وفـایـت خـوان از سـر تــا بــه پــای |
| گــــر درآیــــی و بــــرون آیــــی ز خــــود | ســـوی مــعـــنــی راه یــابـــی از خـــرد |
| چـــون خـــرد ســـوی مـــعـــانــیــت آورد | خـــــضـــــر آب زنــــدگـــــانــــیــــت آورد |
| خـــه خـــه ای بــــاز بــــه پـــرواز آمـــده | رفــتــه ســرکــش ســرنـگــون بــازآمـده |
| سـر مـکـش چـون سـرنگـونی مـانده ای | تـن بــنـه چـون غـرق خـونـی مـانـده ای |
| بــــســــتــــه مــــردار دنــــیــــا آمــــدی | لـــاجـــرم مــهــجـــور مــعـــنــی آمــدی |
| هــم ز دنــیــا هــم ز عـــقــبـــی درگــذر | پــس کــلــاه از ســر بـــگــیــر و درنــگــر |
| چــون بـــگــردد از دو گــیــتـــی رای تـــو | دســـت ذوالــقــرنــیــن آیــد جـــای تـــو |
| مــرحــبــا ای مــرغ زریــن، خــوش درآی | گــرم شــو در کــار و چــون آتـــش درآی |
| هـرچــه پــیـشـت آیـد از گـرمـی بــسـوز | ز آفــریــنــش چــشــم جــان کــل بــدوز |
| چــون بــسـوزی هـرچـه پــیـش آیـد تــرا | نـزل حــق هـر لـحــظــه بــیـش آیـد تــرا |
| چـــون دلــت شــد واقــف اســرار حـــق | خــویـشــتــن را وقـف کـن بــر کـار حــق |
| چــون شــوی در کــار حــق مـرغ تــمـام | تــو نـمــانـی حــق بــمـانـد والــســلــام |
| *** | |
| مــجــمــعــی کــردنــد مــرغــان جــهـان | آنــــچ بــــودنـــد آشــــکــــارا و نـــهـــان |
| جــمـلـه گـفــتــنـد ایـن زمـان در دور کـار | نـیسـت خـالـی هـیچ شـهـر از شـهـریار |
| چـون بـود کـه اقـلـیم مـارا شـاه نـیسـت | بـیش ازین بـی شـاه بـودن راه نـیـسـت |
| یــک دگــر را شـــایــد ار یــاری کـــنــیــم | پــادشــاهـی را طــلــب کــاری کــنــیـم |
| زانـک چــون کـشـور بــود بــی پــادشـاه | نـظــم و تــرتــیـبــی نـمــانـد در ســپــاه |
| پــس هــمــه بــا جــایـگــاهــی آمــدنــد | ســر بــه سـر جــویـای شـاهـی آمـدنـد |
| *** | |
| هــدهــد آشـــفــتـــه دل پـــرانــتـــظـــار | در مـــیـــان جــــمـــع آمـــد بــــی قـــرار |
| حــلــه ای بـــود از طــریــقــت در بـــرش | افـســری بــود از حــقـیـقـت بــر سـرش |
| تــــیـــز وهــــمــــی بــــود در راه آمــــده | از بــــــد وز نـــــیـــــک آگــــــاه آمــــــده |
| گـفـت ای مـرغـان مـنـم بـی هـیـچ ریـب | هـم بــریـد حـضـرت و هـم پــیـک غـیـب |
| هــم ز هــر حـــضـــرت خـــبـــردار آمــدم | هـم ز فــطــنـت صــاحــب اســرارآمــدم |
| آنـک بــســم الــلــه در مــنــقــار یـافــت | دور نــبــود گــر بــســی اســرار یــافــت |
| مـــی گـــذارم در غــــم خــــود روزگــــار | هـیـچ کـس را نـیسـت بـا مـن هـیچ کـار |
| چــون مــن آزادم ز خــلــقــان ، لــاجـــرم | خــــلــــق آزادنـــد از مـــن نـــیـــز هـــم |
| چــون مــنــم مــشــغــول درد پــادشــاه | هــرگــزم دردی نــبـــاشـــد از ســـپـــاه |
| آب بـــنــمــایــم ز وهــم خـــویــشــتـــن | رازهــا دانــم بــســی زیـن بــیــش مــن |
| بــا سـلـیـمـان در ســخــن پــیـش آمـدم | لـــاجـــرم از خـــیــل او بـــیـــش آمـــدم |
| هـرک غـایب شـد ز مـلـکـش ای عـجـب | او نــپـــرســـیــد و نــکـــرد او را طـــلــب |
| مـن چـو غـایب گـشـتـم از وی یک زمـان | کــرد هــر ســویــی طــلــب کــاری روان |
| زانـک مـی نـشـکـفـت از مـن یک نـفـس | هــدهــدی را تـــا ابـــد ایــن قــدر بـــس |
| نـــــامـــــه او بــــــردم و بــــــاز آمــــــدم | پــــیـــش او در پــــرده هـــم راز آمــــدم |
| هــرک او مــطــلــوب پــیــغــامــبـــر بــود | زیــبـــدش بـــر فــرق اگــر افــســر بــود |
| هــرک مــذکــور خــدای آمــد بــه خــیــر | کـی رسـد در گـرد سـیـرش هـیـچ طـیـر |
| سـالـهـا در بــحـر و بــر مـی گـشـتــه ام | پــای انـدر ره بــه سـر مـی گـشـتــه ام |
| وادی و کـــوه و بــــیـــابــــان رفـــتـــه ام | عــالــمـی در عــهـد طــوفــان رفــتــه ام |
| بــا ســلــیـمــان در ســفــرهــا بــوده ام | عــرصــه عــالــم بــســی پــیــمــوده ام |
| پـــادشـــاه خـــویــش را دانــســـتـــه ام | چــون روم تــنـهـا چــو نـتــوانـســتــه ام |
| لـیـک بــا مـن گـر شــمـا هـم ره شـویـد | مــحـــرم آن شـــاه و آن درگــه شــویــد |
| وارهـیـد از نـنــگ خــودبــیـنـی خــویـش | تـا کـی از تـشـویـر بــی دیـنـی خـویـش |
| هرک در وی بـاخـت جـان از خود بـرست | در ره جــانــان ز نــیــک و بـــد بـــرســت |
| جــان فــشــانــیـد و قــدم در ره نــهــیـد | پــای کــوبــان ســر بــدان درگــه نـهـیـد |
| هـسـت مـا را پــادشـاهـی بــی خـلـاف | در پـس کـوهی که هسـت آن کوه قـاف |
| نــام او ســـیــمــرغ ســـلــطــان طــیــور | او بــــه مـــا نـــزدیـــک و مـــا زو دور دور |
| در حـــــریـــــم عـــــزتـــــســـــت آرام او | نــیــســـت حـــد هــر زفـــانــی نـــام او |
| صـــد هـــزاران پـــرده دارد بـــیــشـــتـــر | هـم ز نـور و هـم ز ظــلــمــت پــیـش در |
| در دو عـالـم نـیـســت کـس را زهـره ای | کـــو تـــوانــد یــافـــت از وی بـــهــره ای |
| دایــمــا او پـــادشـــاه مــطــلــق اســـت | در کـمـال عـز خــود مـســتــغـرق اسـت |
| او بـه سـر نـاید ز خـود آنـجـا کـه اوسـت | کی رسـد عـلم و خـرد آنجـا کـه اوسـت |
| نـــه بـــدو ره،نـــه شـــکـــیـــبـــایــی ازو | صـــد هـــزاران خـــلـــق ســـودایــی ازو |
| وصـف او چــون کـار جــان پــاک نـیـسـت | عــقــل را ســرمــایــه ادراک نــیــســـت |
| لاجـرم هم عـقـل و هم جـان خـیره ماند | در صـفـاتــش بــا دو چـشـم تـیـره مـانـد |
| هـــیـــچ دانـــایـــی کـــمـــال او نـــدیـــد | هــیــچ بـــیــنـــایــی جـــمـــال اونــدیــد |
| در کــمــالــش آفــریــنــش ره نــیــافـــت | دانـش از پـی رفـت و بـینـش ره نـیـافـت |
| قـسـم خـلـقـان زان کـمـال و زان جـمـال | هسـت اگـر بـر هم نـهی مـشـت خـیال |
| بــر خــیـالـی کـی تــوان ایـن ره سـپــرد | تـو بـه مـاهـی چـون تـوانـی مـه سـپـرد |
| صـد هـزاران ســر چــو گـوی آنـجــا بــود | هـای هـای و هـای و هـوی آنــجــا بــود |
| بس که خشکی بس که دریا بر رهست | تــا نـپــنـداری کـه راهـی کـوتــه اســت |
| شــیـرمــردی بــایــد ایـن ره را شــگــرف | زانــــک ره دورســــت و دریــــا ژرف ژرف |
| روی آن دارد کـــه حـــیــران مـــی رویــم | در رهـش گــریـان و خــنـدان مــی رویـم |
| گــر نــشـــان یــابـــیــم از و کــاری بـــود | ورنــه بـــی او زیــســـتـــن عــاری بـــود |
| جـــان بـــی جــانــان اگــر آیــد بـــه کــار | گــر تــو مـردی جــان بــی جــانـان مـدار |
| مـــرد مـــی بـــایـــد تـــمـــام ایــن راه را | جــان فــشــانــدن بــایــد ایــن درگــاه را |
| دســت بــایـد شــســت از جــان مـردوار | تــا تـوان گـفـتــن کـه هـسـتـی مـردکـار |
| جـان چـو بـی جـانـان نـیـرزد هـیـچ چـیـز | هـمـچــو مـردان بــرفـشـان جــان عـزیـز |
| گــر تــو جــانــی بــرفــشــانــی مــردوار | بـس کـه جـانـان جـان کـنـد بــر تـو نـثـار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
