قالب شعر: غزل

اگر لیلی تو باشی من ، شوم مجنون شیدایت

وگر شیرین شهلایی ، منم فرهاد شبهایت

.

اگر آن شَه که حکم آرد ، به این دنیا تو باشی من

هزاران نیزه بردارم ، به فرمانی ز لبهایت

.

اگر ابلیس رسوایی ، اگر شیطان نالایق

به درگاهت منم عابد ، جهنم بهترین غایت

.

اگر لب های خندانت ، همان خار مغیلانست

منم خواهان خونی کز، لبم ریزد به لبهایت

.

اگر صاحب سرا باشی ، منم هر دم گداخانه

سحر تا شب به در کوبم،که بینم قد رعنایت

. 

اگر خوابیده ی روزی، وگر شامست و بیداری

شبم دنبال رخسارت، به روزم غرق رویایت

.

اگر هنگام رفتن گشت و عزرائیل می آمد

منم آنکس که میگیرد حیاتش در تماشایت

.

اگر پستی ز مخلوقان وگر زانان شریفی تو

یقین دارم که میخواهم ، تو را با خوب و بدهایت