دوش ناگـه آمد و در جـان نشـسـتخـانه ویران کرد و در پـیشـان نشسـتعــالـمـی بــر مـنـظــر مـعـمـور بــوداو چـــرا در خــانــه ویــران نــشــســتگـنـج در…
| دوش ناگـه آمد و در جـان نشـسـت | خـانه ویران کرد و در پـیشـان نشسـت |
| عــالـمـی بــر مـنـظــر مـعـمـور بــود | او چـــرا در خــانــه ویــران نــشــســت |
| گـنـج در جـای خـراب اولـیـتـر اسـت | گـنـج بـود او در خـرابـی زان نـشـسـت |
| هیچ یوسف دیده ای کز تـخت و تـاج | چـون دلش بـگرفـت در زندان نشـسـت |
| گـرچـه پــیـدا بــرد دل از دسـت مـن | آمـد و بــر جـان مـن پـنـهـان نـشـسـت |
| چـون مـرا تــنـهـا بــدیـد آن مـاه روی | گفـت تـنها بـیش ازین نتـوان نشـسـت |
| جـان بـده وانگـه نشـسـت ما طـلب | کـه تـوان بـا جـان بـر جـانـان نشـسـت |
| از سر جـان چـون تـو بـرخـیزی تـمام | من کنم آن سـاعتـت در جـان نشست |
| چون ز جانان این سخن بشنید جان | خویش را درباخت و سرگردان نشست |
| خـویشتـن را خـویشتـن آن وقت دید | کو چـو گویی در خـم چـوگان نشـسـت |
| دایمـا در نیسـتـی سـرگـشـتـه بـود | زان چـنین عـطـار زان حـیران نشـسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
