شرم از قناری

شرم از قناری دارم و قفلی که بسته
محکوم من، در کنج تنهایی   نشسته
جرم تمام خوش نوایی ها قفس شد
وقتی کلاغ پیر با ما   هم  نفس   شد
وقتی  که  پرواز  از  قناری    پر بگیرد
زاغ سیه ،  رسم  سیاهی سر بگیرد