قالب شعر: شعر سپید

می‌بینم
نه برای دیدن،
که برای ماندن در تصویر.
می‌دانم
بی‌نیاز از پرسش،
بی‌میل به پاسخ.
می‌فهمم
همه‌ی آن‌چه را
که گفته نشد.
و سکوت می‌کنم،
نه از ناتوانی،
که از بس هر چیز
پیش از زبان
سقوط کرده بود.