کـبــک بــس خــرم خــرامـان در رسـیـدسرکش و سرمست از کان در رسیدســـرخ مــنــقـــاروشـــی پـــوش آمــدهخـــون او از دیـــده در جـــوش آمـــدهگــاه مــ…
| کـبــک بــس خــرم خــرامـان در رسـیـد | سرکش و سرمست از کان در رسید |
| ســـرخ مــنــقـــاروشـــی پـــوش آمــده | خـــون او از دیـــده در جـــوش آمـــده |
| گــاه مــی بــریــد بــی تــیـغــی کــمــر | گــاه مـی گــنـجــیـد پــیـش تــیـغ در |
| گفـت من پـیوسـتـه در کـان گـشـتـه ام | بــر ســر گـوهـر فــراوان گـشــتــه ام |
| بــوده ام پــیـوســتــه بــا تــیـغ و کــمــر | تــا تــوانــم بـــود ســرهــنــگ گــهــر |
| عــشــق گــوهــر آتـــشــی زد در دلــم | بـس بـود ایـن آتـش خـوش حـاصـلـم |
| تـفـت ایـن آتـش چـو سـر بــیـرون کـنـد | ســنــگ ریـزه در درونـم خــون کــنــد |
| آتــشــی دیـدی کــه چــون تأثــیـر کــرد | سـنگ را خـون کـرد و بـی تأخـیر کرد |
| در مــیــان ســنــگ و آتــش مــانــده ام | هم مـعـطـل هم مـشـوش مـانـده ام |
| سـنـگ ریزه مـی خـورم در تـفـت و تـاب | دل پـر آتش می کنم بـر سنگ خواب |
| چــشـم بــگـشـایـیـد ای اصـحــاب مـن | بـنـگـریـد آخـر بـه خـورد و خـواب مـن |
| آنک بـر سـنگی بـخـفت و سـنگ خـورد | بـا چـنین کس از چـه بـاید جـنگ کرد |
| دل در این سختـی بـه صد اندوه خست | زانک عـشـق گـوهرم بـر کـوه بـسـت |
| هـرک چـیـزی دوسـت گـیـرد جــز گـهـر | مــلــکــت آن چــیــز بــاشــد بــرگــذر |
| مــلــک گـــوهــر جـــاودان دارد نــظـــام | جــان او بــا کــوه پــیـوســتــه مــدام |
| مـــن عـــیــار کـــوهــم و مـــرد گـــهـــر | نـیـسـتـم یک لـحـظـه بـا تـیغ و کـمـر |
| چــون بـــود در تـــیــغ گــوهــر بـــر دوام | زان گـهـر در تــیـغ مـی جــویـم مـدام |
| نــه چــو گــوهـر هـیـچ گــوهـر یـافــتــم | نــه ز گــوهــر گــوهـری تــر یـافــتــم |
| چــون ره سـیـمـرغ راه مـشـکـل اسـت | پـای من در سـنگ گـوهر در گـلسـت |
| مـن بــه سـیـمـرغ قـوی دل کـی رسـم | دسـت بـر سـر پـای در گل کی رسم |
| هـمـچـو آتـش بــرنـتـابــم سـوز سـنـگ | یـابــمــیـرم یـا گــهـر آرم بــه چــنــگ |
| گــوهــرم بـــایــد کـــه گــردد آشـــکـــار | مـرد بــی گـوهـر کــجــا آیـد بــه کــار |
| *** | |
| هدهدش گفت ای چو گوهر جمله رنگ | چـنـد لـنـگـی چـنـدم آری عـذر لـنـگ |
| پـــا و مــنــقــار تـــو پـــر خـــون جـــگــر | تـو بـه سـنـگـی بـازمـانـده بـی گـهـر |
| اصـل گوهر چـیسـت سـنگی کرده رنگ | تـو چـنین آهن دل از سـودای سـنـگ |
| گــر نــمــانــد رنــگ او ســنــگــی بـــود | هسـت بـی سنگ آنک در رنگی بـود |
| هرک را بـوییسـت او رنـگـی نـخـواسـت | زانک مرد گوهری سـنگی نخـواسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
