خریدار گل

سحرگه که فرزین کمان زد برخسارِ گُل

به تصویر ، آئینـه زد غنچه ، دیــدار گل

نقابِ سپید از رخِ باغ و بستان زدود

بزد سرمه بادِ صبا بر به ابصارِ گل

به پیراهنِ کوه و صحرا زمرّد نشاند

نگینی زِیاقوتِ سرخش به دستار گل

زدآوایِ خوش بلبل و کبک و تیهو براغ

غزل بودو هر واژه، شیرین زِ گفتارِگل

شداین خاک،نقشینه،بر دشت وکوه

همه نفشِ گل بود و تصویر گُلزار گُل

شقایق گرفته بکف جامِ سرخِ شراب

توگویی که پرویزنان مست رفتارگل

دلی باتو فرزانه دارم چو دیوانه ام

من آن بیقرارم زعشقت خریدارگل

16/12/75 جمشید اَحیا