دیــده آن عـــنــکـــبـــوت بـــی قـــراردر خـــیــالــی مــی گـــذارد روزگـــارپــیــش گــیــرد وهــم دورانــدیــش راخـانه ای سازد بـه کنجـی خـویش را…
| دیــده آن عـــنــکـــبـــوت بـــی قـــرار | در خـــیــالــی مــی گـــذارد روزگـــار |
| پــیــش گــیــرد وهــم دورانــدیــش را | خـانه ای سازد بـه کنجـی خـویش را |
| بــوالـعـجـب دامـی بــسـازد از هـوس | تـا مـگـر در دامـش افـتـد یک مـگـس |
| چـون مگس افتـد بـه دامش سرنگون | بـرمکد از عـرق آن سـرگشـتـه خـون |
| بـعـد از آن خـشـکـش کند بـر جـایگاه | قــوت خــود ســازد از و تـــا دیــرگــاه |
| ناگهی بـاشـد که آن صـاحـب سـرای | چـوب انـدر دسـت، اسـتــاده بــپــای |
| خــانـه آن عــنـکــبــوت و آن مــگــس | جـمـلـه نـاپــیـدا کـنـد در یـک نـفـس |
| هست دنیا، وانک دروی ساخت قوت | چـون مـگـس در خـانه آن عـنـکـبـوت |
| گــر هــمــه دنــیــا مــســـلــم آیــدت | گـم شـود تــا چـشـم بــر هـم آیـدت |
| گر بـه شـاهی سـرفـرازی می کـنی | طــفــل راه پــرده بــازی مـی کــنـی |
| ملـک مـطـلـب گـر نخـوردی مـغـز خـر | مـلـک گـاوان را دهـنـد ای بـی خـبــر |
| هرک از کوس و عـلم درویش نیسـت | مرد او ، کان بانگ بادی بیش نیست |
| هست بـادی در علم، در کوس بـانگ | بــاد بـانـگـی کـمـتـر ارزد نـیـم دانـگ |
| ابــلــق بــیـهـودگــی چــنـدیـن مـتــاز | در غـرور خــواجــگـی چــنـدیـن مـنـاز |
| پـوسـت آخـر درکـشـیـدنـد از پــلـنـگ | درکـشـنـد آخـر ز تـو هـم بــی درنـگ |
| چـــون مــحــال آمــد پـــدیــدار آمــدن | گـم شــدن بــه یـا نـگـو ســار آمـدن |
| نـیسـت مـمـکـن سـرفـرازی کـردنـت | ســر بــنـه تــا کـی ز بــازی کـردنـت |
| یـا بــنـه ایـن ســروری دیـگــر مــکــن | یـا ز ســربــازی بــنـه در ســرمــکــن |
| ای ســـر ای و بـــاغ تـــو زنـــدان تـــو | وای جـــانــت، وابـــلـــای جـــان تـــو |
| در گــذر زیــن خـــاکـــدان پـــر غـــرور | چـنـد پـیـمـایـی جـهـان ای نـاصـبــور |
| چـشـم همـت بـرگـشـای و ره بـبـین | پــس قـدم در ره نـه و درگـه بــبــیـن |
| چــون رسـانـیـدی بــدان درگـاه جــان | خـود نـگـنـجـی تـو ز عـزت در جـهـان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
