گـفـت ذو الـنون مـی شـدم در بـادیهبـــر تـــوکـــل، بـــی عـــصـــا و زاویــهچــل مــرقــع پــوش را دیــدم بــه راهجـان بــداده جـمـلـه بــر یـک جـایـ…
| گـفـت ذو الـنون مـی شـدم در بـادیه | بـــر تـــوکـــل، بـــی عـــصـــا و زاویــه |
| چــل مــرقــع پــوش را دیــدم بــه راه | جـان بــداده جـمـلـه بــر یـک جـایـگـاه |
| شـورشـی در عـقـل بـیهوشـم فـتـاد | آتــشـی در جــان پــر جــوشـم فـتــاد |
| گفتـم آخر این چه کارست ای خدای | ســـروران را چـــنـــد انـــدازی ز پـــای |
| هـاتــفـی گـفـتــا کـزیـن کـار آگـهـیـم | خود کشیم و خود دیتشان می دهیم |
| گـفـت آخـر چـند خـواهی کـشـت زار | گــفــت تــا دارم دیـت ایـنــســت کــار |
| در خـــزانــه تـــادیــت مــی مـــانــدم | مـی کـشـم تــا تــعـزیـت مـی مـانـدم |
| بـکشـمش وانگه بـه خـونش درکشم | گــرد عــالـم ســرنـگـونـش درکــشــم |
| بـعـد از آن چـون مـح وشـد اجـزای او | پـای و سـر گـم شـد ز سـر تـا پـای او |
| عــرضــه دارم آفــتـــاب طــلــعــتــش | وز جـمـال خـویـش سـازم خـلـعـتــش |
| خـــون او گــلــگــونــه رویــش کــنــم | مـعـتـکـف بـر خـاک ایـن کـویـش کـنـم |
| سـایه در گـردانمش در کـوی خـویش | پـــس بـــرآرم آفــتـــاب روی خــویــش |
| چـــون بـــرآمـــد آفـــتـــاب روی مـــن | کـی بــمـانـد ســایـه ای در کـوی مـن |
| سـایـه چـون نـاچـیـز شـد در آفـتــاب | نـیـز چــه والــلـه اعــلـم بــا الــصــواب |
| هرکه دروی محو شد، از خود برست | زانـک نـتـوان بـود جـز بــا او بـه دسـت |
| محـو شـد و از محـو چـندینی مگـوی | صـرف می کن جـان و چـندینی مگوی |
| مـی نـدانـم دولـتـی زیـن بـیـش مـن | مـرد را گـو گـم شـود از خــویـشــتــن |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
