بـــود آن دیــوانــه دل بـــرخـــاســـتـــهبـرهـنـه مـی رفـت و خـلـق آراسـتـهگــفــت یـا رب جــبــه ده مــحــکــمــمهـم چــو خــلـقـان دگـر کـن خــرمـ…
| بـــود آن دیــوانــه دل بـــرخـــاســـتـــه | بـرهـنـه مـی رفـت و خـلـق آراسـتـه |
| گــفــت یـا رب جــبــه ده مــحــکــمــم | هـم چــو خــلـقـان دگـر کـن خــرمـم |
| هــاتـــقــش آواز داد و گــفــت هــیــن | آفـــتــــاب گـــرم دادم درنـــشـــیـــن |
| گــفــت یــا رب تــا کــیـم داری عــذاب | جــبــه ای نــبــود تــرا بــه ز آفــتــاب |
| گــفـــت رو ده روز دیــگــر صـــبـــرکــن | تـا تـرا یک جـبـه بـخـشم بـی سخن |
| چــون بــشـد ده روز، مـرد ســوخــتــه | جـــبـــه ای آورد بـــر هــم دوخــتـــه |
| صـد هـزاران پــاره بــر وی بــیـش بــود | زانک آن بـخـشنده بـس درویش بـود |
| مــرد مــجــنـون گــفــت ای دانــای راز | ژنــده ای بــر دوخــتــی زان روز بـــاز |
| در خـزانه ات جـامها جـمله بـسـوخـت | کین همه ژنده همی بـایست دوخت |
| صــد هـزاران ژنــده بــر هـم دوخــتــی | ایـن چــنـیـن درزی ز کـه آمـوخــتــی |
| کــار آســـان نــیــســـت بـــا درگــاه او | خـــاک مــی بـــایــد شــدن در راه او |
| بــس کـسـا کـامـد بــدیـن درگـه ز دور | گه بـسوخت و گه فروخت از نار و نور |
| چون پس از عمری به مقصودی رسید | عین حسرت گشت و مقصودی ندید |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
