چــون شـد آن حـلـاج بــر دار آن زمـانجـز انا الحـق می نرفتـش بـر زبـانچــون زبــان او هـمـی نـشـنـاخـتــنـدچــار دسـت و پــای او انـداخـتــنـدزرد شـد …
| چــون شـد آن حـلـاج بــر دار آن زمـان | جـز انا الحـق می نرفتـش بـر زبـان |
| چــون زبــان او هـمـی نـشـنـاخـتــنـد | چــار دسـت و پــای او انـداخـتــنـد |
| زرد شـد خـون بـریـخـت از وی بـسـی | سـرخ کی ماند درین حـالت کسی |
| زود درمــالــیــد آن خــورشــیـد و مــاه | دسـت بـریده بـه روی هم چـو مـاه |
| گـفـت چـون گـلـگـونه مـردسـت خـون | روی خـود گـلگـونه بـر کـردم کـنون |
| تــا نـبــاشـم زرد در چــشـم کـســی | سـرخ رویی بـاشـدم اینجـا بـسـی |
| هـــرکـــه را مـــن زرد آیــم در نـــظـــر | ظـن بـرد کـاینـجـا بـتـرسـیدم مـگـر |
| چون مرا از ترس یک سر موی نیست | جز چنین گلگونه اینجا روی نیست |
| مـرد خـونی چـون نهد سـر سـوی دار | شـیرمـردیش آن زمـان آیـد بـه کـار |
| چــون جــهـانـم حـلـقـه مـیـمـی بــود | کـی چـنین جـایی مـرا بـیمـی بـود |
| هــر کــه را بــا اژدهــای هـفــت ســر | در تـمـوز افـتـاده دایم خـورد و خـور |
| زیـن چـنـیـن بــازیـش بــسـیـار اوفـتـد | کـمـتـرین چـیـزیش سـر دار اوفـتـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
