قالب شعر: غزل

دلم از زندگی سیر و غمین است

شبیه شاخه‌ای خشکِ زمین است

نه شوقی مانده، نه رویای فردا

دل من خسته از تکرار این سن است

تمام شهر خواب و من بیدار

رفیقم سایه‌ای بی‌آیین است

کجاست آن عشق؟ آن گرمای لبخند؟

که سرمای جهان در جان من نشست

دلی که بی‌صدا می‌سوزد امشب

برای هیچ، در آتش چنین است