قالب شعر: نیمایی
گفته بودی ساعتی عشق بیش از صد جهان است،
گفته بودی جان ده به یارت،
مولوی!
عاشقی کردم به سال ها هم کشید،
نمیدانم چرا اجابت کردمت گدا خوانده شدم!
جان میدادم به وی اما دل وامانده را تنها گذاشت
فکر میکردم گفته ات نوش داروست،
مولوی
ندانستم که شعرست و نوشته، صوفیا
چه گویم مولوی؟ حرفی هست؟ نیست دگر ای مولوی
ابوالفضل عزیزی