گــر راه بـــود بـــر ســر کــوی تـــو صــبـــا رادر بـندگـیت عـرضـه کـند قـصـه ما رامـا را بــه ســرا پــرده قــربــت کــه دهـد راهبـرصـدر سـلاطـین ن…
| گــر راه بـــود بـــر ســر کــوی تـــو صــبـــا را | در بـندگـیت عـرضـه کـند قـصـه ما را |
| مـا را بــه ســرا پــرده قــربــت کــه دهـد راه | بـرصـدر سـلاطـین نتـوان یافت گدا را |
| چــون لـالـه عـذاران چــمـن جــلـوه نـمـایـنـد | سـر کـوفـتـه بـاید کـه بـدارنـد گـیـا را |
| گــر ره بـــدواخــانــه مــقــصــود نــیــابـــیــم | در رنـج بـمـیـریـم و نـخـواهـیـم دوا را |
| مرهم ز چه سازیم که این درد که ما راست | دانـیم کـه از درد تـوان جـسـت دوا را |
| فـریـاد کـه دسـتـم نـگـرفـتـنـد و بــه یـکـبــار | از پـای فـکـندند من بـی سـر و پـا را |
| از تــیــغ بــلــا هــر کــه بــود روی بـــتــابـــد | جز من که به جان میطلبم تیغ بـلا را |
| هنگـام صـبـوحـی نکـشـد بـی گـل و بـلـبـل | خاطر بـگلستان من بی بـرگ و نوا را |
| روی از تـو نـپــیـچـم وگـر از شـسـت تـو آیـد | همچون مژه در دیده کشم تیغ بلا را |
| بــیــرون نــرود یـک ســر مــو از دل خــواجــو | نقـش خـط و رخـسـار تـو لیلـا و نهارا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
