کوشش

بهار جوانی شکفتن گرفت
جهانم ز شادی جَهیدن گرفت

به هر خانه، طوفانِ رامش رسید
عرق‌های کوشا، به تابش رسید

نباید که آدم ز فرعون شود
رجزخوان و تنبل، هراسون شود

چو هر خانه کوشش، گیاهی گران
کند رشد چو پولادِ آهنگران

به جنبش ، حیاتَت توانا بکن
زمانه به کوشش شکوفا بکن

به کوشش، درختانِ تو الماس شد
عیارانِ معدن، تو را داس شد

بیاور جوانانِ کشور به کار
مشو تنبلان در مسیرِ فرار

به قانونِ هستی، تداوم بخواه
که نسلِ دلیران بماند پگاه

چو هر موج کوشش، امیدِ اوست
حیاطِ اِلیزه، کِرِملین، بِجُست

امیرحسین عباسکوهی

1405/03/31

رامش: فراغ و خونسردی
جهیدن: پریدن
داس شدن: تملک داشتن
تنبلان: مانند تنبل
پگاه: سفیدی صبح، در شعر مجازا برنا