کـجــا خـبــر بــود از حــال مـا حــبــیـبــانـراکـه از مـرض نـبـود آگـهی طـبـیبـانراگـر از بـنفـشـه و سـنـبـل وفـا طـلـب دارندمعینسـت که سوداسـت عندل…
| کـجــا خـبــر بــود از حــال مـا حــبــیـبــانـرا | کـه از مـرض نـبـود آگـهی طـبـیبـانرا |
| گـر از بـنفـشـه و سـنـبـل وفـا طـلـب دارند | معینسـت که سوداسـت عندلیبـانرا |
| ز خـوان مرحـمت آنها که می دهند نصـیب | به تیغ کین ز چه رانند بی نصیبان را |
| اگــر ز خــاک مــحــبــان غــبــار بــرخــیــزد | مؤآخـذت نکند هیچـکس حـبـیبـان را |
| گذشت محمل و ما در خروش و ناله ولیک | چه التـفات بـبـانگ جـرس نجیبـان را |
| گهی که عاشـق و معشـوق را وصـال بـود | گـمان مبـر کـه بـود آگهی رقـیبـان را |
| میان لـیلی و مجـنون نه آن مواصـلـتـسـت | کـه اطـلـاع بــرآن اوفـتـد لـبــیـبــانـرا |
| عجـب نبـاشـد اگر در ادای خـطبـه عشـق | مفـارقـت کـند از تـن روان خـطـیبـانرا |
| غــریـب نــبــود اگــر یــار آشــنــا خــواجــو | مـراد خـویش مـهـیـا کـنـد غـریـبـانـرا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
