نگاهی به غزل روزی پشیمان میشوی نوشته آقای طاهر فراهانی

سلام دوستان امروز یکی از اشعار جناب فراهانی مورد برسی قرار میدیم البته جناب فراهانی بسیار مهربان و دوست داشتنی هستند و امیدوارم به زودی اشعارشونم مثل خودشون بشه

بیت اول:
زینت و حسن خداداد توآن سیمای تو است
ناز تو قهر تو و آن چشم بی همتای تو است
در بیت اول هجاها درسته اماسکته داره {تواست}ایجا یه حالت لکنت به شعر میده واسه این میشه دو تا مثال زد اول اینکه {تواست}به توست تغییر کنه و چندتا کلمه جابجا بشه که بازم زیاد روان نیست اما خیلی بهتر میشه اما من یک مثال میزنم وکلمه ی ردیف {تواست}مثل اصل شعر میارم

مثال:
جلوه ی حسن خداداد، به سیمای تواست
عشوه هایت ز سر ناز دل ارای تو است
چون اصل شعر به {تواست}ختم شده برای مثال از همین ردیف استفاده میکنیم

بیت دوم:
عاکف چشم توام محراب من ابروی تواست
هان که وحی دین من درصحبت شیوای تو است
درغزل باید دومصرع اول و مصرع های زوج ردیف و قافیه داشته باشه و اینجا در مصرع اول اوردن {تواست} ضرورتی نداره .. در این دوبیت هجاها برابرشده اما اشکال در استفاده ی کلمات نامناسبه که باعث به هم ریختن آهنگ شعر شده

مثال:
عاکف چشم توام قبله ی من دیده ی تو
همه اعجاز تو آن صحبت شیوای تو است

بیت بعدی:
یا رب این کفر است او را کعبه ی خود ساختن
آخر این گل نیزهم چون کعبه زیبای تو است
بازم مشکل در وزن و آهنگ به وضوح دیده میشه

مثال:
خاک کویت صنما گر بشود کعبه ی من
لطف یارم چو همان کعبه ی زیبای تو است

بیت بعدی:
حالت زلف تواحوال زارما یکیست
حال چون عقبای من آشفته ازدنیای تو است

وزن این بیت هم شدیدا اشکال داره کلا مشکل اصلیه این غزل در وزنشه این بیت حتی هجاها هم رعایت نشده
حا+لَ+تِ+زل+فِ+تو+اح+وا+ل+زا+ر+ما+ی+کیست
حا+لِ+چون+عق+با+ی+من+آ+شف+ته+از+دن+یا+ی+تو+است

همینطور که ملاحظه میکنید مصرع اول چهارده و مصرع دوم شانزده تا شد

مثال:
خَم زلفت شکنی بر دلِ غمدیده ی من
حال زار دل آشفته ز دنیای تو است

بیت بعدی:
شمعی و پروانه وارم من به گردت روز وشب
دل به زنجیرغم فردا و پس فردای تو است

طبق معمول وزن این بیت هم شدیدا ایراد داره

مثال:
همچو شمعی دل من تا به سحرمست جنون
دلِ پروانه صفت بندِ تمنای تو است

بیت بعدی:
روزگاری میرسد ای گل پشیمان میشوی
روزگاری که تنم در خاک این سودای تو است
در مصرع اول این بیت همه چی رعایت شده و تقریبا روان هم هست اگر کل شعر به همین وزن و آهنگ گفته میشد اما در مصرع دوم دوباره مثل بقیه شعر وزن و آهنگ ایراد داره

مثال:
چو ندامت به سرت آید از آن کرده ی خویش
بی گمان مدفن من بستر سودای تو است

این غزل دو بیت دیگه هم داره اما برای غزل همین شش بیت کفایت میکنه اما اینکه دو بیت دیگه حذف بشه یا اصلاح بشه تشخیصش با شاعرمحترم.. من در حد کفایت یک غزل اصلاحش کردم و شعرو بعد اصلاح این پایین مینویسم که دوستان با مقایسه با اصل شعر بهتر متوجه اشکالات وزن بشن با تشکر از همراهی همه ی شما عزیزان…

شعر بعد از اصلاح:

جلوه ی حسن خداداد، به سیمای تواست
عشوه هایت ز سر ناز دل ارای تو است
عاکف چشم توام قبله ی من دیده ی تو
همه اعجاز تو آن صحبت شیوای تو است
خاک کویت صنما گر بشود کعبه ی من
لطف یارم چو همان کعبه ی زیبای تو است
خَم زلفت شکنی*، بر دلِ غمدیده ی من
حال زار دل آشفته ز دنیای تو است
همچو شمعی دل من تا به سحرمست جنون
دلِ پروانه صفت بندِ تمنای تو است
چو ندامت به سرت آید از آن کرده ی خویش
بی گمان مدفن من بستر سودای تو است

شکن:ناهموار.غیر هم سطح.شکاف

بخش نقد ادبی | پایگاه  خبری شاعر

منبع: شعر نو