مـگـذار مـطـرب را دمی کـز چـنگ بـنهد چـنگ رادر آبــگـون ســاغــر فــکــن آن آب آتــش رنـگ راجـام صـبـوحـی نوش کـن قـول مغـنی گوش کندرکش می و خاموش کن …
| مـگـذار مـطـرب را دمی کـز چـنگ بـنهد چـنگ را | در آبــگـون ســاغــر فــکــن آن آب آتــش رنـگ را |
| جـام صـبـوحـی نوش کـن قـول مغـنی گوش کن | درکش می و خاموش کن فرهنگ بی فرهنگ را |
| عــامـان کــالـانـعــام را در کـنـج خــلـوت ره مـده | الـا بــبــزم عـاشـقـان خــوبــان شـوق شـنـگ را |
| سـاقـی می چـون زنگ ده کـائینه جـان منسـت | بــاشــد کـه بــزدایـد دلـم ز آئیـنـه جــان زنـگ را |
| پر کن قدح تا رنگ زرق از خود فرو شویم به می | کـز زهـد ودلـق نـیـلـگـون رنـگـی نـدیـدم رنـگ را |
| آهـنــگ آن دارد دلــم کــز پــرده بــیـرون اوفــتــد | مطـرف گـر این ره میزند گـو پـسـت گیر آهنگ را |
| فـرهاد شـورانگیز اگر در پـای سـنگی جـان بـداد | گفتـار شیرین بـی سخـن در حـالت آرد سنگ را |
| آهوی چشمت بـا من ار در عین روبه بازی است | سـر پـنـجـه شـیـر ژیـان طـاقـت نـبـاشـد رنـگ را |
| خـواجـو چـو نام عاشقان ننگست پـیش اهل دل | گــر نـیـک نـامــی بــایـدت در بــاز نـام و نـنـگ را |
| خـواجـو چـو این ایـام را دیگـر نـخـواهـی یـافـتـن | بــاری بــهـر نـوعــی چــرا ضــایـع کــنـی ایـام را |
| گـر کـامـرانـی بـایـدت کـام از لـب سـاغـر طـلـب | ور جـان رسـانیدی بـلـب از دل طـلب کـن کـام را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
