فاطمه بصیرت، متولد ۲۰ دی ۱۳۷۱ در بیرجند، شاعر معاصر و صاحب چهار مجموعه‌ی شعر: «روزگار سیاه و سفید»، «حوالی ساعت صفر»، «مرا تا ابدیت نخواهی برد» و «اینجا خُفت آنچه هرگز نباید می‌مُرد». زبانِ او تصویرگرِ تنهاییِ زخم‌خورده و تلاشِ بی‌پایانِ خیال برای بازسازیِ حضور است؛ شاعری که میان سکوت و فریاد، با دست‌های خالی بر گورِ بی‌نامِ باور ایستاده است.