تــــا اخـــتــــیـــار کـــردم ســـر مـــنـــزل رضـــا رامـمـلـوک خـویش دیدم فـرمـانـده قـضـا راتــا تــرک جــان نـگـفــتــم آســوده دل نـخــفـتــمتـ…
| تــــا اخـــتــــیـــار کـــردم ســـر مـــنـــزل رضـــا را | مـمـلـوک خـویش دیدم فـرمـانـده قـضـا را |
| تــا تــرک جــان نـگـفــتــم آســوده دل نـخــفـتــم | تـا سـیر خـود نکـردم، نشـناخـتـم خـدا را |
| چون رو به دوست کردی، سر کن به جور دشمن | چـون نام عشق بـردی، آماده شو، بـلا را |
| دردا که کـشـت ما را شـیرین لبـی که می گفـت | من داده ام بـه عیسی انفاس جان فزا را |
| یـک نـکـتــه از دو لـعـلـش گـفـتــیـم بــا سـکـنـدر | خـضر از حـیا بـپـوشید سرچـشمه بـقا را |
| دوش ای صـبـا از آن گل در بـوسـتـان چـه گفـتـی | کاتش به جان فکندی مرغان خوش نوا را |
| بــخــت ار مــدد نـمــایـد از زلــف ســر بــلــنـدش | بــنـدی بــه پــا تـوان زد صـبــر گـریـز پـا را |
| یـا رب چــه شــاهـدی تــو کــز غــیـرت مـحــبــت | بــیـگـانـه کــردی از هـم، یـاران آشــنـا را |
| آیــیــنــه رو نـــگـــارا از بـــی بـــصـــر حـــذر کـــن | تـرسـم که تـیره سـازی دلهای بـا صفا را |
| گـــر ســـوزن جـــفـــایـــت خـــون مـــرا بــــریـــزد | نـتــوان ز دسـت دادن سـر رشـتـه وفـا را |
| تــا دیـده ام فـروغـی روشـن بــه نـور حــق شــد | کـمـتـر ز ذره دیـدم خـورشـیـد بــا ضـیـا را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
