بـه سـلـم آگـهـی رفـت ازیـن رزمـگـاهوزان تــیـرگـی کــانـدر آمـد بــه مـاهپـس پـشـتـش اندر یکـی حـصـن بـودبــرآورده ســر تــا بــه چــرخ کـبــودچـنان …
| بـه سـلـم آگـهـی رفـت ازیـن رزمـگـاه | وزان تــیـرگـی کــانـدر آمـد بــه مـاه |
| پـس پـشـتـش اندر یکـی حـصـن بـود | بــرآورده ســر تــا بــه چــرخ کـبــود |
| چـنان سـاخـت کاید بـدان حـصـن بـاز | کــه دارد زمــانــه نــشــیـب و فــراز |
| هم این یک سـخـن قارن اندیشه کرد | کـه بـرگاشـتـش سـلم روی از نبـرد |
| کـــالــانــی دژش بـــاشـــد آرامــگــاه | ســزد گــر بـــرو بــربــگــیــریــم راه |
| کـه گـر حـصـن دریـا شـود جــای اوی | کـسـی نگـسـلـانـد ز بـن پـای اوی |
| یـکـی جــای دارد سـر انـدر ســحــاب | بـــه چـــاره بــــرآورده از قـــعـــر آب |
| نـهـاده ز هـر چـیـز گـنـجـی بــه جـای | فــگــنـده بــرو ســایـه پــر هـمــای |
| مــرا رفــت بـــایــد بـــدیــن چــاره زود | رکــاب و عــنـان را بــبــایـد بــســود |
| اگـــر شـــاه بـــیــنــد ز جـــنــگ آوران | بـه کـهـتـر سـپـارد سـپـاهـی گـران |
| هــمــان بــا درفــش هـمــایـون شــاه | هـم انـگـشـتــر تـور بــا مـن بــه راه |
| بــبــایـد کـنـون چــاره ای ســاخــتــن | سـپــه را بــحـصـن انـدر انـداخـتــن |
| من و گردگر شاسپ و این تـیره شب | بــریـن راز بــر بــاد مـگــشــای لـب |
| چــو روی هـوا گـشـت چـون آبــنـوس | نــهـادنــد بــر کــوهـه پــیـل کــوس |
| هــمــه نــامــداران پـــرخــاشــجـــوی | ز خـشـکـی بــه دریـا نـهـادنـد روی |
| سـپـه را بـه شیروی بـسـپـرد و گفت | که من خویشتـن را بـخواهم نهفت |
| شـوم سـوی دژبــان بـه پـیـغـمـبــری | نـمــایـم بــدو مــهـر انــگــشــتــری |
| چـــو در دژ شــوم بـــرفــرازم درفــش | درفـشـان کـنـم تـیـغـهـای بـنـفـش |
| شـمـا روی یـکـســر سـوی دژ نـهـیـد | چـنـانـک انـدر آیـیـد دمـیـد و دهـیـد |
| ســپــه را بــه نــزدیـک دریـا بــمــانــد | بـه شـیروی شـیراوژن و خـود بـراند |
| بــیــامــد چــو نــزدیـکــی دژ رســیــد | سـخـن گـفـت و دژدار مهرش بـدید |
| چــنـیـن گــفــت کــز نــزد تــور آمــدم | بـــفــرمــود تـــا یــک زمــان دم زدم |
| مـرا گـفـت شـو پـیـش دژبــان بـگـوی | که روز و شب آرام و خوردن مجـوی |
| کــز ایــدر درفــش مــنــوچــهــر شــاه | سـوی دژ فرسـتـد همی بـا سـپـاه |
| تـو بــا او بـه نـیـک و بـه بـد یـار بــاش | نـگـهـبــان دژ بــاش و بــیـدار بــاش |
| چـو دژبـان چـنـین گـفـتـهـا را شـنـیـد | هـمـان مـهـر انـگـشـتـری را بــدیـد |
| هــمــان گــه در دژ گــشـــادنــد بـــاز | بـــدیــد آشـــکــارا نــدانــســـت راز |
| نگـر تـا سـخـنگوی دهقـان چـه گفـت | کـه راز دل آن دیـد کــو دل نـهـفــت |
| مــرا و تــرا بــنــدگــی پــیــشــه بــاد | ابـا پـیـشـه مـان نـیـز انـدیـشـه بـاد |
| بـه نـیک و بـه بـد هر چـه شـاید بـدن | بــبــایـد هـمـی داسـتــهـانـهـا زدن |
| چـــو دژدار و چــون قــارن رزمــجـــوی | یــکـــایــک بـــروی انـــدر آورده روی |
| یـکـی بــدسـگـال و یـکـی ســاده دل | ســپــهــبــد بــهـر چــاره آمــاده دل |
| همـی جـسـت آن روز تـا شـب زمـان | نـــه آگـــاه دژدار از آن بـــدگـــمـــان |
| بـه بـیگـانـه بـر مـهـر خـویشـی نـهـاد | بـــداد از گــزافــه ســر و دژ بـــبـــاد |
| چــو شــب روز شــد قــارن رزمـخــواه | درفشـی بـرافـراخـت چـون گرد ماه |
| خـروشـیـد و بـنـمـود یـک یـک نـشـان | بـه شـیروی و گـردان گـردنـکـشـان |
| چــو شــیـروی دیـد آن درفــش یـلــی | بــه کـیـن روی بــنـهـاد بــا پــردلـی |
| در حــصــن بــگــرفــت و انــدر نــهــاد | سـران را ز خـون بـر سر افسر نهاد |
| به یک دست قارن به یک دست شیر | بــه سـر گـرز و تـیـغ آتـش و آب زیـر |
| چـو خـورشـیـد بـر تـیغ گـنـبـد رسـیـد | نــه آیـیـن دژ بــد نــه دژبــان پــدیـد |
| نه دژ بـود گفـتـی نه کـشـتـی بـر آب | یـکـی دود دیـدی سـرانـدر سـحـاب |
| درخــشــیـدن آتــش و بــاد خــاســت | خـروش سـواران و فـریـاد خــاسـت |
| چـو خـورشـید تـابـان ز بـالـا بـگـشـت | چه آن دژ نمود و چه آن پهن دشت |
| بــکـشـتـنـد ازیـشـان فـزون از شـمـار | هـمـی دود از آتـش بــرآمـد چـوقـار |
| هــمــه روی دریــا شـــده قــیــرگــون | همه روی صحـرا شـده جـوی خـون |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
