سـبـک بـاش ای نـسـیم صـبـح گـاهیتـفضـل کن بـدان فـرصـت که خـواهیزمـیـن را بــوســه ده در بــزم شــاهـیکـــه دارد بـــر ثـــریـــا بــــارگـــاهـــیجــ…
| سـبـک بـاش ای نـسـیم صـبـح گـاهی | تـفضـل کن بـدان فـرصـت که خـواهی |
| زمـیـن را بــوســه ده در بــزم شــاهـی | کـــه دارد بـــر ثـــریـــا بــــارگـــاهـــی |
| جــهـان بــخـش آفـتــاب هـفـت کـشـور | کـه دیـن و دولـت ازوی شــد مـظــفـر |
| شـه مـشـرق کـه مـغـرب را پـناهسـت | قزل شـه کافـسـرش بـالای ماهسـت |
| چـو مهدی گر چـه شـد مغـرب وثـاقـش | گـذشـت از سـر حـد مشـرق یتـاقـش |
| نـگـینـش گـر نـهـد یـک نـقـش بـر مـوم | خـراج از چـیـن سـتـانـد جـزیـت از روم |
| اگــر خــواهــد بــه آب تــیـغ گــل رنــگ | بـــرآرد رود روس از چـــشـــمــه زنــگ |
| گــرش بـــایــد بــه یــک فــتــح الــهــی | فـرو شـوید ز هـنـدوسـتـان سـیـاهـی |
| ز بــیـم وی کـه جــور از دور بــر دســت | چو برق ار فتنه ای زاد است مردست |
| چــو ابــر از جــودهــای بــی دریــغــش | جـهـان روشـن شـده مـانـنـد تـیـغـش |
| سـخـای ابــر چــون بــگـشـایـد از بــنـد | بــصـد تـری فـشـانـد قـطـره ای چـنـد |
| بــبــخـشـد دسـت او صـد بــحـر گـوهـر | کـه در بـخـشـش نگـردد نـاخـنـش تـر |
| به خورشیدی سریرش هست موصوف | بـه مـه بـر کـرده مـعـروفـیش مـعـروف |
| زمین هفـت اسـت و گـر هفـتـاد بـودی | اگــر خــاکــش نــبـــودی بـــاد بـــودی |
| زحـل گـر نـیـسـتــی هـنـدوی ایـن نـام | بــدیـن پــیـری در افــتــادی ازیـن بــام |
| ارس را در بـــیــابـــان جـــوش بـــاشــد | چــو در دریـا رســد خــامـوش بــاشـد |
| اگـر دشـمـن رســانـد ســر بــه افـلـاک | بـدین درگه چـه بـوسـد جـز سر خـاک |
| اگـــر صـــد کـــوه در بـــنــدد بـــه بـــازو | نــبـــاشــد ســنــگ بــا زر هــم تــرازو |
| از آن مــنــســـوج کـــو را دور دادســـت | بـه چـار ارکـان کـمـربـنـدی فـتـادسـت |
| وزان خـلـعـت کـه اقـبــالـش بـریـدسـت | بـه هفت اخـتـر کله واری رسـیدسـت |
| وزان آتـــش کــه الــمــاســـش فـــروزد | عــدو گــر آهـنــیـن بــاشــد بــســوزد |
| چــو دیـو از آهــنــش دشــمــن گــریـزد | کـه بـر هـر شـخـص کـافـتـد بـرنـخـیزد |
| ز تــیــغــی کــانــچــنــان گــردن گــذارد | چــه خــارد خــصـم اگـر گـردن نـخــارد |
| زکــال از دود خـــصـــمــش عــود گــردد | کــه مــریـخ از ذنـب مـســعــود گــردد |
| حـیـاتـش بـا مـسـیـحـا هـم رکـابـسـت | صـبـوحـش تـا قیامت در حـسـابـسـت |
| بــه آب و رنـگ تـیـغـش بــرده تـفـضـیـل | چـو نـیلـوفـر هـم از دجـلـه هم از نـیل |
| بــهـر حــاجــت کـه خــلـق آغــاز کــرده | دری دارد چـــــو دریــــا بـــــاز کـــــرده |
| کـس از دریای فـضـلش نیسـت محـروم | ز درویـــش خـــزر تــــا مـــنـــعـــم روم |
| پـی مـوریـسـت از کـین تـا بـه مـهـرش | سـر مـوئیـسـت از سـر تـا سـپـهـرش |
| هـر آن مــوری کــه یـابــد بــر درش بــار | ســلــیـمــانـیـش بــایـد نــوبــتــی دار |
| هـر آن پــشــه کـه بــرخــیـزد ز راهـش | ســـر نــمــرود زیــبـــد بـــارگـــاهــش |
| زنــاف نـکــتــه نــامــش مــشــک ریـزد | چـو سـنبـل خـورد از آهو مشک خـیزد |
| ز ادراکـش عـطـارد خـوشـه چـیـنـسـت | مگر خـود نام خـانش خـوشه زینسـت |
| چـــو بـــر دریــا زنــد تـــیــغ پـــلـــالـــک | بــه مـاهـی گـاو گـویـد کـیـف حــالـک |
| گــر از نــعــلــش هـلــال انــدازه گــیـرد | فـــلــک را حـــلــقــه در دروازه گــیــرد |
| ضـمـیـرش کـاروانـســالـار غـیـب اسـت | تــوانـا را ز دانـائی چــه عــیـب اســت |
| بـه مـجـلـس گـر مـی و سـاقـی نمـاند | چــو بــاقــی مــانـد او بــاقــی نـمـانـد |
| از آن عـهـده کـه در سـر دارد این عـهـد | بـدین مـهدی تـوان رسـتـن از این مهد |
| اگـر طــوفـان بــادی ســهـمـنـاکـســت | سـلیمانی چـنین داری چـه بـاکـسـت |
| اگــر خــود مـار ضــحــاکــی زنـد نـیـش | چــو در خــیـل فــریـدونـی مـیـنـدیـش |
| بــــر اهـــل روزگـــار از هـــر قــــرانـــی | نـیـامــد بــی ســتــمــکــاری زمــانـی |
| ز خـسـف این قران ما را چـه بـیمسـت | کـــه دارا دادگــر داور رحـــیــمــســـت |
| قــرانــی را کــه بـــا ایــن داد بـــاشـــد | چــو فـال از بــاد بــاشــد بــاد بــاشـد |
| جـهان از درگهش طـاقـی کمینه اسـت | بـر این طاق آسمان جام آبـگینه است |
| بــر آن اوج از چــو مـا گـردی چـه خـیـزد | کــه ابـــر آنــجــا رســد آبــش بــریــزد |
| بـر آن درگـه چـو فـرصـت یـابـی ای بـاد | بـیـار این خـواجـه تـاش خـویش را یـاد |
| زمــیـن بــوســی کــن از راه غــلــامـی | چـنـان گـو کـاین چـنین گـوید نظـامـی |
| کـه گـر بــودم ز خـدمـت دور یـک چــنـد | نــبـــودم فــارغ از شـــغــل خـــداونــد |
| چــو شـد پــرداخــتــه در ســلـک اوراق | مــســجــل شــد بــنــام شــاه آفــاق |
| چـو دانـسـتـم کـه این جـمـشـید ثـانی | کــه بــادش تــا قــیـامــت زنــدگــانـی |
| اگــر بــرگ گــلــی بــیـنــد در ایـن بــاغ | بـــنـــام شـــاه آفـــاقـــش کـــنــد داغ |
| مــرا ایـن رهـنـمــونـی بــخــت فــرمـود | که تـا شه بـاشد از من بـنده خـشنود |
| شـنیدسـتـم کـه دولت پـیشـه ای بـود | که بـا یوسف رخـیش اندیشه ای بـود |
| چــنــان در کــار آن دلــدار دل بـــســت | کـه از تـیـمـار کـار خـویـشـتــن رسـت |
| چــنـان در دل نـشـانـد آن دلـسـتــان را | که بـا جـانش مسـلسـل کـرد جـان را |
| گـرش صـد بــاغ بــخــشـیـدنـدی از نـور | نــبــردی مــنـت یـک خــوشــه انـگــور |
| چــو دادنـدی گــلـی بــر دســت یـارش | رخ از شـادی شـدی چـون نـوبـهـارش |
| بـه حـکـم آنـکـه یـار او را چـو جـان بــود | مــدام از شـــادی او شــادمــان بـــود |
| مـراد شــه کـه مـقـصــود جــهـانـســت | بــعــیـنـه بــا بــرادر هـم چــنـانـســت |
| مـــبــــاد ایـــن درج دولــــت را نـــوردی | مـیـفــتــاد انـدر ایـن نـوشــاب گــردی |
| جـــمــالــش بـــاد دایــم عــالــم افــروز | شـــبـــش مــعـــراج بـــاد و روز نــوروز |
| بــقــدر آنـکــه بــاد از زلـف مـشــگــیـن | گـهی هندوسـتـان سـازد گـهی چـین |
| هـمـه تــرکـان چــیـن بــادنـد هـنـدوش | مـبـاد از چـیـنـیـان چـیـنـی بـرابـر وش |
| حـسـودش بــسـتــه بــنـد جـهـان بــاد | چـو گردد دوست بـستـش پـرنیان بـاد |
| مـطـیـعـش را زمـی پــر بــاد گـشـتــی | چـو یاغی گشـت بـادش تـیز دشـتـی |
| چــنـیـن نـزلـی کـه یـابــی پــرمـانـیـش | مــبــارکــبــاد بــر جــان و جــوانــیــش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
