گفتمش دانی چرا بی تو دلم خون میشود
گفت جایی که زنم خنجر پرخون میشود
گفتمش دانی چرا بی رنگ رخسارم شده
گفت بیماران من از دل داغون میشود
گفتمش دانی چرامن دیوانه رویت شدم
گفت هرکس عقل دارد مجنون میشود
گفتمش دانی چرابی پرده گویم من سخن
گفت هرعاشق زمن ماهر سخندان میشود
گفتمش دانی چرا رسوای عالم من شدم
گفت طریق عاشقی ست بدینسان میشود
گفتمش دانی چرا صهبای من خالی شود
گفت در وقت خودش پر و پیمان میشود
گفتمش دانی چرا بزم سحر گشته شلوغ
گفت باش خاموش ریشخند نادان میشود
گفتمش دانی چراپیرخمین مرضیه گفت
گفت ضمیرش پرامید زلطف من میشود
گفتمش دانی چرا درکویت حیرانم هنوز
گفت رهرو چون توغرق عرفان میشود
گفتمش دانی چرا رنگ وریا باشد حرام
گفت عاشق درطریقت بی عنوان میشود
گفتمش دانی چرا لیلانکردمنزل دروطن
گفت اگرسختی نباشدهمه مجنون میشود
گفتمش دانی چرا من گشته ام شاعر”حکیم”
گفت رازت بر ملا از سحرگاهان میشود
گفت جایی که زنم خنجر پرخون میشود
گفتمش دانی چرا بی رنگ رخسارم شده
گفت بیماران من از دل داغون میشود
گفتمش دانی چرامن دیوانه رویت شدم
گفت هرکس عقل دارد مجنون میشود
گفتمش دانی چرابی پرده گویم من سخن
گفت هرعاشق زمن ماهر سخندان میشود
گفتمش دانی چرا رسوای عالم من شدم
گفت طریق عاشقی ست بدینسان میشود
گفتمش دانی چرا صهبای من خالی شود
گفت در وقت خودش پر و پیمان میشود
گفتمش دانی چرا بزم سحر گشته شلوغ
گفت باش خاموش ریشخند نادان میشود
گفتمش دانی چراپیرخمین مرضیه گفت
گفت ضمیرش پرامید زلطف من میشود
گفتمش دانی چرا درکویت حیرانم هنوز
گفت رهرو چون توغرق عرفان میشود
گفتمش دانی چرا رنگ وریا باشد حرام
گفت عاشق درطریقت بی عنوان میشود
گفتمش دانی چرا لیلانکردمنزل دروطن
گفت اگرسختی نباشدهمه مجنون میشود
گفتمش دانی چرا من گشته ام شاعر”حکیم”
گفت رازت بر ملا از سحرگاهان میشود
شاعر داود قادری ( حکیم )
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
