چــو دور خـلـافـت بــه مأمـون رسـیـدیـکــی مــاه پــیـکــر کــنــیـزک خــریـدبـه چـهـر آفـتـابـی، بـه تـن گـلـبــنـیبــه عــقــل خــردمــنــد بــازی ک…
| چــو دور خـلـافـت بــه مأمـون رسـیـد | یـکــی مــاه پــیـکــر کــنــیـزک خــریـد |
| بـه چـهـر آفـتـابـی، بـه تـن گـلـبــنـی | بــه عــقــل خــردمــنــد بــازی کــنـی |
| بــه خــون عـزیـزان فـرو بــرده چــنـگ | ســر انـگـشــتــهـا کـرده عــنـاب رنـگ |
| بــر ابــروی عـابــد فـریـبــش خــضـاب | چـــو قــوس قــزح بـــود بـــر آفـــتـــاب |
| شــب خــلـوت آن لــعــبــت حــور زاد | مــگــر تـــن در آغـــوش مأمــون نــداد |
| گـرفـت آتـش خـشـم در وی عـظـیـم | سرش خواست کردن چو جوزا دو نیم |
| بـگـفـتـا سـر اینک بـه شـمـشـیر تـیز | بـینـداز و بـا مـن مـکـن خـفـت و خـیـز |
| بــگـفــت از کـه بــر دل گـزنـد آمـدت؟ | چـه خـصـلـت ز مـن نـاپـسـند آمـدت؟ |
| بـگفـت ار کشـی ور شـکـافـی سـرم | ز بـــوی دهـــانـــت بـــه رنـــج انـــدرم |
| کـشــد تــیـر پــیـکــار و تــیـغ ســتــم | بــه یـک بــار و بــوی دهـن دم بــه دم |
| شـنـید این سـخـن سـرور نـیکـبـخـت | بــرآشـفـت نـیـک و بـرنـجـیـد سـخـت |
| همه شـب در این فـکر بـود و نخـفـت | دگــر روز بــا هـوشــمـنـدان بــگــفــت |
| طـبــیـعـت شـنـاســان هـر کـشـوری | سـخـن گـفـت بـا هـر یـک از هـر دری |
| دلش گـرچـه در حـال از او رنجـه شـد | دوا کرد و خوشبـوی چـون غنچـه شد |
| پری چهره را همنشین کرد و دوست | که این عیب من گفت، یار من اوسـت |
| بـه نزد من آن کـس نکـوخـواه تـسـت | کـه گـویـد فــلـان خــار در راه تــســت |
| بــه گـمـراه گــفــتــن نـکــو مـی روی | جــفـائی تــمـام اسـت و جـوری قـوی |
| هـر آنـگـه کـه عـیـبـت نـگـوینـد پـیش | هـنـردانـی از جـاهـلـی عـیب خـویش |
| مگو شـهد شیرین شـکر فایق اسـت | کـسـی را کـه سـقـمونیا لـایق اسـت |
| چـه خـوش گفت یک روز دارو فروش: | شــفــا بـــایــدت داروی تـــلــخ نــوش |
| اگــر شــربــتــی بــایـدت ســودمــنـد | ز سـعـدی ســتــان تــلـخ داروی پــنـد |
| بـــه پــرویــزن مــعــرفــت بــیــخــتــه | بــه شــهــد عــبــارت بــرآمــیــخــتــه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
