وقــت مــردن بـــود شــبـــلــی بـــی قــرارچـشـم پــوشـیـده دلـی پــرانـتــظـاردر مــیــان زنــار حــیــرت بـــســتـــه بـــودبـر سر خـاکسـتـری بـنشس…
| وقــت مــردن بـــود شــبـــلــی بـــی قــرار | چـشـم پــوشـیـده دلـی پــرانـتــظـار |
| در مــیــان زنــار حــیــرت بـــســتـــه بـــود | بـر سر خـاکسـتـری بـنشسـتـه بـود |
| گــه گــرفــتــی اشــک در خــاکــســتــر او | گـاه خـاکـسـتــر بــکـردی بــر سـر او |
| سـایلی گفـتـش چـنین وقتـی که هسـت | دیـده ای کـس را کـه او زنـار بــسـت |
| گفـت می سـوزم، چـه سـازم، چـون کـنم | چـون ز غـیرت می گـدازم چـون کـنم |
| جـان مـن کـز هر دو عـالـم چـشـم دوخـت | این زمـان از غـیرت ابـلـیس سـوخـت |
| چــون خــطـاب لـعـنـتــی او راســت بــس | از اضــافـت آیـد افـســوســم بــکـس |
| مـانـده شـبــلـی تــفـتــه و تــشـنـه جـگـر | او بــه دیـگـر کـس دهـد چـیـزی دگـر |
| گــر تـــفــاوت بـــاشــدت از دســـت شــاه | سـنـگ بــا گـوهـر نـه ای تـو مـرد راه |
| گــر عــزیـز از گــوهــری ،از ســنــگ خــوار | پــس نـدارد شــاه ایـنـجــا هـیـچ کـار |
| سنگ و گوهر را نه دشمن شو نه دوست | آن نظرکن تو که این از دست اوست |
| گـر تــرا سـنـگـی زنـد مـعـشـوق مـســت | بـه کـه از غـیری گهر آری بـه دسـت |
| مـــرد بـــایــد کـــز طـــلـــب در انــتـــظـــار | هـر زمــانـی جــان کــنـد در ره نـثــار |
| نــه زمــانــی از طـــلــب ســـاکــن شـــود | نـه دمـی آســودنـش مـمـکـن شـود |
| گـــر فـــرو افـــتــــد زمـــانـــی از طـــلـــب | مــرتــدی بــاشــد دریـن ره بــی ادب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
