شــنـیـدم کـه از نـیـکـمـردی فــقـیـردل آزرده شــد پــادشــاهـی کــبــیـرمـگـر بـر زبــانـش حـقـی رفـتـه بـودز گردن کـشـی بـر وی آشـفـتـه بـودبــه زنـ…
| شــنـیـدم کـه از نـیـکـمـردی فــقـیـر | دل آزرده شــد پــادشــاهـی کــبــیـر |
| مـگـر بـر زبــانـش حـقـی رفـتـه بـود | ز گردن کـشـی بـر وی آشـفـتـه بـود |
| بــه زنـدان فــرســتــادش از بــارگـاه | کــه زورآزمــای اســت بـــازوی جــاه |
| ز یـاران یکـی گـفـتـش انـدر نـهـفـت | مصالح نبـود این سـخـن گفت، گفت |
| رسـانـیـدن امـر حـق طـاعـت اسـت | ز زندان نترسم که یک ساعت است |
| همان دم که در خـفـیه این راز رفـت | حـکـایـت بــه گـوش مـلـک بــاز رفـت |
| بــخــنـدیـد کــو ظــن بــیـهـوده بــرد | نداند کـه خـواهد در این حـبـس مـرد |
| غـلـامـی بـه درویـش بـرد ایـن پـیـام | بــگـفـتـا بـه خـسـرو بــگـو ای غـلـام |
| مـرا بــار غـم بــر دل ریـش نـیـسـت | که دنیا همین ساعتی بـیش نیست |
| نـه گـر دسـتــگـیـری کـنـی خــرمـم | نـه گـر ســر بــری در دل آیـد غــمـم |
| تـو گـر کـامـرانی بـه فـرمـان و گـنـج | دگـر کـس فـرومانده در ضـعـف و رنج |
| بــه دروازه مــرگ چــون در شــویــم | بـه یک هـفـتـه بـا هـم بـرابـر شـویم |
| مــنــه دل بــدیــن دولــت پــنــج روز | بــه دود دل خــلـق، خــود را مـســوز |
| نه پـیش از تـو بـیش از تـو اندوختـند | بـه بـیـداد کـردن جـهـان سـوخـتـنـد؟ |
| چنان زی که ذکرت به تحسین کنند | چـو مـردی، نه بـر گـور نـفـرین کـننـد |
| نــبــایـد بــه رســم بــد آیـیـن نـهـاد | کـه گـوینـد لـعـنـت بـر آن، کـاین نهاد |
| وگـــر بـــر ســـرآیـــد خـــداونـــد زور | نـه زیرش کـنـد عـاقـبـت خـاک گـور؟ |
| بــفــرمــود دلــتــنــگ روی از جــفــا | کـه بــیـرون کـنـنـدش زبــان از قــفــا |
| چـنین گـفـت مـرد حـقـایق شـنـاس | کـز این هم کـه گفـتـی ندارم هراس |
| مــن از بــی زبــانـی نـدارم غــمــی | کـه دانـم کـه نـاگـفـتــه دانـد هـمـی |
| اگــر بـــیــنــوایــی بـــرم ور ســتــم | گـرم عـاقـبـت خـیر بـاشـد چـه غـم؟ |
| عــروســی بــود نــوبــت مــاتــمــت | گــرت نــیــکــروزی بـــود خــاتـــمــت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
