بــــده آن راح روان پــــرور ریـــحــــانــــی راکه به کاشانه کشیم آن بت روحانی رامـن بــدیـوانـگـی ار فـاش شــدم مـعـذورمکـان پـری صـید کـند دیو سـلـ…
| بــــده آن راح روان پــــرور ریـــحــــانــــی را | که به کاشانه کشیم آن بت روحانی را |
| مـن بــدیـوانـگـی ار فـاش شــدم مـعـذورم | کـان پـری صـید کـند دیو سـلـیمـانی را |
| سر به پای فرسش در فکنم همچون گوی | چون بـرین در کشد آن ابـلق چوگانی را |
| بـرو ای خـواجـه اگر زانکه بـصـد جـان عـزیز | مـیفـروشـنـد بـخـر یوسـف کـنـعـانی را |
| گر تـو انکار کنی مسـتـی ما را چـه عجـب | کـافـران کـفـر شـمـارند مـسـلـمـانی را |
| ابـر چـشمم چـو شود سـیل فشان از لاله | کـوه در دوش کـشـد جـامـه بــارانـی را |
| کام درویش جـزین نیست که بـر وفق مراد | بــاز بــیـنـد عـلـم دولـت ســلـطـانـی را |
| چـشم خـواجـو چـو سـر طبـله در بـگشاید | از حــیـا آب کــنــد گــوهـر عــمــانـی را |
| دل ایـن سـوخـتـه بـربـود و بــدربــان گـویـد | کـه بـران از درم آن شـاعـر کـرمـانـی را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
