نـکــوکــار مــردم نـبــاشــد بــدشنـورزد کـسـی بـد کـه نـیـک افـتـدششـر انـگـیـز هـم در ســر شـر رودچــو کـژدم کـه بــا خـانـه کـمـتــر روداگـر نـفـع…
| نـکــوکــار مــردم نـبــاشــد بــدش | نـورزد کـسـی بـد کـه نـیـک افـتـدش |
| شـر انـگـیـز هـم در ســر شـر رود | چــو کـژدم کـه بــا خـانـه کـمـتــر رود |
| اگـر نـفـع کـس در نهاد تـو نیسـت | چنین جوهر و سنگ خارا یکی است |
| غلط گفتـم ای یار شایستـه خوی | که نفع اسـت در آهن و سنگ و روی |
| چــنـیـن آدمـی مـرده بــه نـنـگ را | کـه بــروی فـضـیـلـت بــود ســنـگ را |
| نـه هر آدمـی زاده از دد بـه اسـت | کــه دد ز آدمـی زاده بــد بــه اســت |
| بـه است از دد انسان صاحب خرد | نه انسـان کـه در مـردم افـتـد چـو دد |
| چو انسان نداند بجز خورد و خواب | کـدامـش فــضــیـلـت بــود بــر دواب؟ |
| ســوار نـگــون بــخــت بــی راه رو | پـــیــاده بـــرد زو بـــه رفـــتـــن گـــرو |
| کـسـی دانه نیکـمـردی نـکـاشـت | کـز او خــرمـن کــام دل بــرنـداشــت |
| نه هرگز شـنیدیم در عـمر خـویش | کـه بـدمـرد را نـیـکـی آمـد بـه پـیـش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
