پـیش اسبـت رخ نهم ز آنرو که غم نبـود زماتدر وفــایـت جــان بــبــازم تــا کـجــا یـابــم وفــاتدی طبـیبـم دید و دردم را دوا ننوشـت و گفتخـون دل میخـور…
| پـیش اسبـت رخ نهم ز آنرو که غم نبـود زمات | در وفــایـت جــان بــبــازم تــا کـجــا یـابــم وفــات |
| دی طبـیبـم دید و دردم را دوا ننوشـت و گفت | خـون دل میخـور که این سـاعت نمی یابـم دوات |
| چون روان بی خط برات آورده بودم از چه وجه | خــط بـــرون آوردی و گــفــتــی کــه آوردم بــرات |
| در عـری شـاه مـاتـم ای پــری رخ رخ مـپـوش | کانک رخ بـر رخ نهی او را چـه غـم بـاشـد ز مات |
| راسـتـی را تــا صـلـای عـشـق در عـالـم زدی | قـامـتــت را سـجــده آرد عـرعـر از بــانـک صـلـوة |
| چـون تـرا گـویم کـه لـالـای تـوام گـوئی کـه لا | جان ببازم بی سخن چون بت پرستان پیش لات |
| نـغـمـه عـشـاق در نوروز خـوش بـاشـد ولـیک | ایــدریـغ ارعــیـش مــا را دســت مــیــدادی ادات |
| گرحیا داری بـرو خواجو ودست از جان بـشوی | زانـک لــعــل جــان فــزایـش مـیـبــرد آب حــیـات |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
