فـرو خــوانـد نـامـه ز ســر تــا بــه بــنبـرآمـوده چـون در سـخـن در سـخـنبــه نــامــه بـــزرگ ایــزد داد بـــخــشکـه مـا را ز هـر دانـش او داد بـخـش…
| فـرو خــوانـد نـامـه ز ســر تــا بــه بــن | بـرآمـوده چـون در سـخـن در سـخـن |
| بــه نــامــه بـــزرگ ایــزد داد بـــخــش | کـه مـا را ز هـر دانـش او داد بـخـش |
| خــــداونـــد روزی ده دســــتــــگـــیـــر | پـــنـــاهــنــده را از درش نـــاگـــزیــر |
| فــــروزنـــده کــــوکــــب تــــابــــنـــاک | بــه مـردم کـن مـردم از تــیـره خـاک |
| تـــوانـــا و دانـــا بـــه هـــر بــــودنـــی | گـنـه بــخـش بـسـیـار بـخـشـودنـی |
| از او هــــر زمــــان روح را مــــایـــه ای | خـــرد را دگـــرگـــونــه پـــیــرایــه ای |
| یـکـی را چـنـان تـنـگـی آرد بـه پـیـش | کـه نـانـی نـبـینـد در انـبـان خـویـش |
| یـکـی را بــدســت افــکـنـد کـوه گـنـج | نـسـنـجـیده هـائی دهد کـوه سـنـج |
| نـه آن کـس گـنه کـرد کـان رنـج یافـت | نه سـعـیی نمود آنکـه آن گنج یافـت |
| کند هر چـه خواهد بـر او حکم نیست | که جان دادن و کشتن او را یکیست |
| نــشــایـد ســر از حــکــم او تــافــتــن | جـز او حـاکـمـی کـی تــوان یـافـتــن |
| درود خــــدا بـــــاد بـــــر بــــنــــده ای | کـه افـکـنـده شـد بـا هر افـکـنده ای |
| چه سودست کاین قوم حق ناشناس | کـنـنـد آفـریـن را بــه نـفـریـن قـیـاس |
| بــه جــائی کـه بــدخـواه خـونـی بــود | تـــواضـــع نـــمـــودن زبـــونــی بـــود |
| نـکـو داسـتــانـی زد آن شـیـر مـسـت | کـه بـا زیـردسـتـان مـشـو زیردسـت |
| تــو ای طــفــل نــاپــخــتــه خــام رای | مـزن پــنـجـه در شـیـر جـنـگ آزمـای |
| بــه هـم پــنـجـه ای بــا مـنـت یـار کـو | ســپــاهـت کــجــا و ســپــهـدار کــو |
| چــو کــژدم تــوئی مــارخــوئی کــنـی | کــه بــا اژدهـا جــنـگـجــوئی کــنـی |
| اگــر کــردی ایــن خـــوی مــاران رهــا | وگــر نــی مــن و تــیـغ چــون اژدهـا |
| چــنـانـت دهـم مــالــش از تــیـغ تــیـز | کـه یـا مـرگ خـواهـی ز مـن یا گـریز |
| بــه رخــشــنــده آذر بــاســتــا و زنــد | بـه خـورشـید روشـن بـه چـرخ بـلـند |
| یه یزدان کـه اهریمـنش دشـمـنـسـت | بـه زردشـت کـو خـصـم اهریمنسـت |
| کــه از روم و رومــی نـمــانـم نـشــان | شـوم بــه سـر هـر دو آتـش فـشـان |
| گـــرفـــتـــم هـــمـــه آهــن آری ز روم | در آتــشـگـه مـا چــه آهـن چـه مـوم |
| ز رومـی چــه بــرخــیـزد و لـشــگـرش | بــه پــای سـتــوران بــرم کـشـورش |
| گــر آری بـــه خـــروارهــا درع و تـــرگ | کـجـا بـا شـدت بـرگ یـک بـیـد بـرگ |
| مــگــر تــیــر تـــرکــان یــغــمــای مــن | نخـوردی کـه تـندی بـه غـوغـای من |
| سـری کـو کـه سـر بـخـش دارا کـنـی | بـــه ار پـــیــش دارا مـــدارا کـــنـــی |
| کـمـان بــشـکـنـی پــر بــریـزی ز تــیـر | زره در نــوردی بـــپـــوشــی حـــریــر |
| وگــرنـه چــنــانــت دهـم گــوش پــیـچ | کـه دانی که هیچـی و کـمتـر ز هیچ |
| حـذر کـن ز خـشـم جــگـر جـوش مـن | مـبـاش ایمن از خـواب خـرگـوش من |
| بــه خـرگـوش خـفـتـه مـبـیـن زیـنـهـار | که چـندان که خـسـبـد دود وقت کار |
| تــوانـم کـه مـن بــا تـو ای خـام خـوی | کــنـم پــخــتــگـی گـردم آزرم جــوی |
| ولیک آن مثـل راسـت بـاشد که شـاه | بــه ار وقـت خـواری درافـتـد بـه چـاه |
| بــده جــزیــت از مــا بــبــر کــیــنــه را | قــلــم در مـکــش رســم دیـریـنـه را |
| نـشـاید همـه سـالـه گـرگـینه دوخـت | خـر و رشـتـه یـکـبــار بـایـد فـروخـت |
| مـــزن رخـــنــه در خـــانـــدان کـــهــن | تـو در رخـنـه بــاشـی دلـیـری مـکـن |
| بــجــائی مـیـاور کـه جــنـبــم ز جــای | نــدارد پـــر پــشــه بـــا پــیــل پـــای |
| بــه مـلـک خــدا داده خـرسـنـد بــاش | مـکـن ز اهنین چـنـگ شـیران تـراش |
| کـلـاغــی تــک کــبــک در گـوش کــرد | تــک خــویـشــتــن را فـرامـوش کـرد |
| بــســاز انـجــمـن کــانـجــم آمـد فــراز | فــرشــتـــه در آســـمــان کــرد بـــاز |
| نــدانــم کــه دیـهــیـم کــیـخــســروی | ز فـرق کـه خــواهـد گـرفــتــن بــوی |
| زمـــانــه کـــه را کـــارســـازی کـــنـــد | ســتــاره بــه جــان کـه بــازی کــنـد |
| ز خــاکـی کـه بــر آســمـان افــکــنـی | سـرو چـشـم خـود در زیـان افـکـنـی |
| مـنم سـر دگـر سـروران پـای و دسـت | سر خـویشتـن را چـه بـاید شکست |
| طـپــانـچـه بــر اعـضـای خـود مـیـزنـی | تــبــر خـیـره بــر پــای خـود مـیـزنـی |
| غـــــرور جــــــوانـــــی بــــــران داردت | کـه گـردن بـه شـمشـیر من خـاردت |
| خـلـافـم نـه تــنـهـا تـو را کـرد پــسـت | بـسـا گردنان را که گردن شـکـسـت |
| مــرا زیــبـــد از خـــســـروان عـــجـــم | ســرتــخــت کــاووس واکـلـیـل جــم |
| بـه سختـی کشی سخت چـون آهنم | کـه از پــشـت شـاهـان روئیـن تـنـم |
| بــاران کــجــا تــرســد آن گــرگ پــیــر | کـه گـرگـینـه پـوشـد بـه جـای حـریر |
| ز دارنــده نــتـــوان ســتـــد بـــخــت را | نـشـایـد خــریـد افـســر و تــخــت را |
| گـر اسـفـنـدیـار از جــهـان رخــت بــرد | نسـب نـامـه مـن بـه بـهمـن سـپـرد |
| وگـر بــهـمـن از پـادشـاهـی گـذشـت | جـهان پـادشـاهی بـه من بـازگشت |
| بـــه جـــز مــن کـــه دارد گــه کـــارزار | دل بـــهــمـــن و زور اســـفـــنــدیــار |
| بــه مــن مـیـرســد بــازوی بــهـمـنـی | کـه اســفــنـدیـارم بــه روئیـن تــنـی |
| نـــژاده مـــنــم دیــگـــران زیــردســـت | نـژاد کـیـان را کــه یـارد شــکــســت |
| در انـــدازه مـــن غــــلــــط بــــوده ای | بــه بــازوی بــهـمــن نـپــیـمـوده ای |
| خــداونـد مـلـکـم بــه پــیـونـد خـویـش | مـشـو عـاصـی اندر خـداوند خـویش |
| پـشـیمان کنون شـو که چـون کار بـود | نــدارد پــشــیـمــانـی آنـگــاه ســود |
| جـوانـی مـکـن گـرچـه هـسـتـی دلـیر | مـنـه پــای گـســتــاخ در کـام شـیـر |
| درشـتــی رهـا کـن بــه نـرمـی گـرای | ز جـایـم مـبــر تـا بــمـانـی بـه جـای |
| بــه تــنـدی بــه غـارت بــرم کـشـورت | بــه خـواهـش دهـم کـشـور دیـگـرت |
| من از سـاکنی هسـتـم آن کوه سنگ | کـه در جـنـبـش آهسـتـه دارم درنگ |
| مــجــنـبــان مــرا تــا نـجــنـبــد زمـیـن | هـمـین گـفـتـمـت بـاز گـویم هـمـین |
| چـــو خـــوانــنــده نــامــه شـــهــریــار | بــپــرداخــت از نــامــه چــون نــگــار |
| ســکــنــدر بــفــرمــود کــارد شــتــاب | ســزای نــوشــتــه نـویـســد جــواب |
| دبـــیــر قــلــمــزن قــلــم بـــرگــرفــت | هـمـه نـامـه در گـنـج گـوهـر گـرفـت |
| جـوابـی نـبـشـت آنـچـنـان دلـپـسـنـد | کـه بـوسـید دسـتـش سـپـهر بـلـنـد |
| چــو سـر بــسـتــه شـد نـامـه دلـنـواز | رســـانـــنـــده را داد تـــا بــــرد بــــاز |
| دبــیـر آمــد و نــامــه را ســر گــشــاد | ز هـر نـکـتــه صـد گـنـج را درگـشـاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
