قالب شعر: مثنوی

دنیای من دنیای تلخِ بی قراریست
همراه با دلشوره و چشم انتظاریست

چشم انتظار خوردن زنگ دبستان
برگشتن پروانه وارِ یاس و ریحان

دلواپسی های مرا آیینه دیده
همراه من جام بلا را سر کشیده

داغ بزرگی تا ابد در سینه دارم
روی مزار کوچکت سر می‌گذارم

من مادرم! کوه دنا، با قلب بیتاب
هم ریشه و همزادِ مادرهای میناب

از جنس آب از جنس خاک سرخ ایران
با زخم های بی حدِ پیدا و پنهان

هم بر دهان یاوه گویان مشت هستم
هم تا دم مرگم، زنِ برنو به دستم

تا پای جانم با زبان واژه هایم
با خون دل از داغ لاله می سرایم

زهرا نوروزی

از اصفهان به مادران میناب