مداد پسرم

آن شب های من

همرنگ مداد سیاه پسرم بود هنوز

در اولین لحظه‌ی حکاکی بابا آب داد

روی دیوار دل مضطربم

در بهاری که مداد سبز پسرم

در آن ، گم شده بود

قلب بی پوشش خاطراتم، لرزید

و با برخورد با آن شب سخت، شکست