ماکان نصیری
به نام خدا
تقدیم به روح بزرگ دانش اموز کوچک مفقودالاثر شهید مدرسه ی شجره ی طیبه ی میناب،ماکان نصیری
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
به مردم، قهرمانا یاد میدن
میشه هیچ وق توو این دنیا نمیری
یکی دنیا براش اوج تمناس
یکی هم مثل، ماکانِ نصیری…
یه بچه که بزرگه مثل مردا
از اونها هیچ چیزی کم نداره
آره، روحش بزرگه عین دریا
اگرچه سن و سالی هم نداره
یه جایی هایوهوی بمب دشمن
شروع تازهای از یک کلاسه
کلاس خون، کلاس مشت خونین
کلاس مرگ با درس حماسه
یکی نیس که از این دنیا بپرسه؟
گناه بچههای ما چی بوده؟
کتابا، دفترا، پیراهناشون
همه خونی و غرقِ خاک و دوده
تو نیستی، خونه بی تو لالهزاره
به قلب مادرت داغی نشونده
کجایی قهرمان داستانم
ببین حتی مزارت بی تو مونده
تو رفتی ظهر برگردی عزیزم!
نه این که تا همیشه برنگردی
تو خواستی از تو ردی هم نمونه
که ثابت شه به ماها، خیلی مردی
یه جف کفش از تو مونده توی دنیا
که انگاری پراتو باز کردی
پلیور آبیای که از تو مونده
میگه تا آسمون پرواز کردی
عزیزم! خوابت و دیدم دوباره
بهت گفتم: برات دلتنگه مامان
چه عطر خوبی اینجا رو گرفته
مگه از مدرسه، برگشتی ماکان؟
زهرا سلیمی
