وقتی که یک اثر هنری امرحله ایده ونظر و طرح به منصه ظهور می رسد و یک اثر خلق می شود صاحب اثر در هر درجه و مقام که باشد تا وقتی صاحب و مالک معنوی اثر است که آن را منتشر نکرده باشد …..مالکیت معنوی اثر چیزیست که در حوزه کلام و اندیشه بر اثر و مخاطب تاثیر گذار است وبوده و این تا زمانیکه در حوزه نشر و انتشار قرار نگرفته خالق اثر می تواند هر ویرایش و یا اضافات و کسوراتی که در راستای بیان اندیشه اش باشد و به این کار کمک کند می تواند انجام دهد ولی به محض اینکه اثری منتشر و به مخاطب رسید دیگر مالک معنوی اثر نیست و این مالکیت به مخاطب و خواننده منتقل میدهد و مخاطب باهر سطح سواد و اندیشه ای حق دارد که از اثر برداشت خود را داشته باشد و خالق اثر هیچ حق نقد و نظری در خصوص نوع برداشت مخاطب ندارد……
پس تازمانی که یک اثر به مرحله تکثیر و رسیدن به دست مخاطب نرسیده باشد مالکیت معنوی ( اضافه و کم و تغییر آن ) با خالق می باشد ولی بعد از آن این مخاطب است که مالک معنوی آن می شود…
دوستان بعضی از مواقع در سایت احساس می کنند که وقتی که اثرشان در سایت منتظر می شود باز هم مالک آن هستند …..در صورتی که به محض نشر و انتشار مخاطب حق هر نظر و گفتمانی را دارد حتی شده اثر را درک نکرده و فقط اکتفا کرده به اندوخته های خود و اصلا یک برداشت متضاد داشته است که این برمیگردد به ضعف اثر و عقیم بودن آن ویا ضعف مخاطب و کم بودن اندخته های او در راستای اثر
پس زمانی که یک اثر منتشر شد تا زمان چاپ مجدد و در صورت نیاز تصیح آن مالک اثر از دست خالق آن خارج شده و به مخاطب می رسد
در مورد مالکیت مادی نیز جنبه های مختلفی در میان می باشد که بسته به نوع قرارداد ناشر و خالق اثر ویا کسی که اثر را حمایت( ساپورت) دارد که به حق تالیف- قرارداد چاپ و نشر و توزیع و یا مشارکت در چاپ و ….. می باشد که بسته به نوع قرارداد مالکیت مادی خالق اثر مشخص می شود
تا نوشتاری دیگر
درود و بدرود
مجتبی اصغری فرزقی ( کیان)
بخش نقد ادبی | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
