قالب شعر: شعر سپید

به پشت بام آمدم

تا تنهایی ام را بهتر ببینی..

این ستاره های دور بی مصرف امانم را بریده اند..

قرص قمر جان

از خیال تو هوایی شده ام

پرده حریر شب را کنار بزن

از پله های مخملی ابر پایین بیا..

بیا در آغوشم بگیر ..

پیش از آنکه

دستم از شعر

و پایم از خواب بیرون بزند..